Poznaj Techniki Pracy z UI w Figma
4 godz. 34 min · Figma · UI, UX i Webdesign
Mariusz CzepiecTen kurs jest świetnym rozwiązaniem nie tylko dla początkujących ale również dla osób, które już od jakiegoś czasu pracują w branży. Unikalne połączenie tematów jest doskonałą okazją do nauki nowych praktycznych umiejętności, a także do uporządkowania wiedzy i podniesienia swoich umiejętności na kolejny poziom. Jedyne czego potrzebujesz to podstawowa umiejętność obsługi Figmy.
Cześć!
Chciałbym, żebyś na chwilę wszedł w buty developera.
Pamiętaj, że u podstaw metodologii Atomic Design i koncepcji budowania design
systemów leży usprawnienie komunikacji między Wami.
Może najpierw pokażę Ci w skrócie jak wygląda kod HTML strony internetowej.
Wykorzystam do tego inspektora
HTML w zależności od przeglądarki
ta funkcja nosi różną nazwę i jest w różnych
miejscach interfejsu dostępna, ale skupmy się, na co ta funkcja pozwala.
Pozwala ona na przejrzenie jak została
zakodowana strona i wiem, że kod, który teraz Ci pokazuję może być niezrozumiały.
Natomiast ja Ci chcę tylko na dwie rzeczy zwrócić uwagę.
Po pierwsze w kodzie każdy taki uskok paragrafu, każdy taki trójkącik
zwinięty, rozwinięty informuje nas o tym, że jakaś grupa elementów została zamknięta
w kontener, a w tym kontenerze znajduje się kolejny kontener i kolejny kontener.
I ta struktura może być naprawdę bardzo, bardzo głęboka.
I tworząc autolayout'y i tworząc swoje
projekty powinieneś przyjąć podobną postawę, podobne podejście
i nie przejmować się tym, że może za dużo tych autolayout'ów.
Może niepotrzebnie tak wszystko zamykam i grupuje.
Jeżeli uzyskanie
satysfakcjonującego efektu w formie odpowiednio wyrównanych elementów, które
to elementy będą się odpowiednio zachowywały w trakcie skalowania
interfejsu będzie wymagało takiego zabiegu.
Prawdopodobnie właśnie tak trzeba postąpić i zamknąć
wszystko w tak głęboką strukturę autolayout'ów.
Drugą rzeczą jest przybornik po prawej stronie, w którym developer może sprawdzić
różne parametry wybranego elementu, takie jak właśnie
rozmiar, padding, obramowanie, margines oraz wartości tekstów kolorów.
Zazwyczaj kiedy zaczynaliśmy jakieś ćwiczenie, miałem dla Ciebie przygotowaną
ściągawkę z opisanymi parametrami modułu, który będziemy odtwarzać.
Takimi jak padding'i, gap'y,
wykorzystane kolory natomiast zrobimy coś w rodzaju inżynierii wstecznej
i przeanalizujemy sobie gotowy moduł w taki sposób, jak robi to developer.
Skorzystamy w tym celu z trybu dev mode.
Aby włączyć ten tryb należy skorzystać z przełącznika w prawym górnym rogu ekranu.
Znajduje się on obok niebieskiego przycisku share.
Po włączeniu funkcji dev mode wiele elementów naszego interfejsu, które
dotychczas były niebieskie zmieniają swój kolor na zielony, między innymi przycisk
share czy aktywny tog po prawej stronie oraz oznaczenia warstw i
jeszcze kilka innych elementów po lewej stronie.
Więc jeżeli widzisz swoim interfejsie dużą ilość kontrolek w kolorze niebieskim,
to możesz być pewny, że jesteś w trybie dev mode.
Tryb dev mode przypomina funkcję
inspektora kodu HTML, którą widzieliśmy przed chwilą.
Możemy po lewej stronie przeanalizować strukturę naszych autolayout'ów, a po
prawej stronie mamy przybornik, w którym możemy sprawdzić te same
parametry, mniej więcej, które mogliśmy sprawdzić w inspektorze.
Funkcja dev może być bardzo przydatna nie
tylko dla developerów, ale również dla nas designerów.
Z jednej strony możemy przeanalizować, czy
na pewno odpowiednio zaprojektowaliśmy nasz moduł, czy użyliśmy odpowiednich
token'ów, czy wykorzystaliśmy odpowiednie atomy bądź molekuły.
Z drugiej strony możemy wykorzystać to narzędzie właśnie do przedstawienia
naszego konceptu zespołowi developerskiego, czyli prezentując nasz
projekt, czyli przekazując nasz projekt do developmentu.
Nie poprzestajemy na tym, że
wysyłamy link do Figm'y, możemy uruchomić tryb dev mode i opowiedzieć: Zobaczcie,
przygotowałem kolejny organizm do naszego design systemu.
Jest on w całości zbudowany o autolayout.
Jest to funkcja, która odpowiada Waszemu flex box'owi w CSS.
Moduł składa się z dwóch części.
Na górze mamy zdjęcie, a poniżej znajduje się kontener ze szczegółami produktu.
Ten element ma wewnętrzny padding.
Odpowiada za niego token sprint layout margin.
Ten element jest autolayoutem, czyli waszym Flex'em.
No i tu jest tak, że chciałbym, żeby teksty, nazwa produktu opis były na górze,
a opcje zakupu były na dole, więc żeby to się tam wszystko ładnie dopasowywało.
No to wertykalny autolayout
to jest tutaj gap ustawione na auto, czyli on się będzie tutaj dostosowywał.
Ta górna część to jest kolejny kontener, kolejny autolayout.
I tu mamy 3 elementy tekstowe i pomiędzy nimi jest też przestrzeń.
To jest gutter i tu jest wykorzystany token sprint layout gutter. Style tekstowe to jest
sprint text heading 3, description text body copy 2.
W tym projekcie wykorzystałem nasz atom przycisku primary.
Tutaj również macie wszystkie token'y, token przycisku, padding'i.
To wszystko pochodzi z naszego design systemu.
Możecie sobie również tutaj sprawdzić token'y kolorów, pobrać elementy graficzne
dla poszczególnych części tego modułu, bądź możecie sobie zaznaczyć cały moduł i
właściwie pobrać wszystkie niezbędne asset'y do zakodowania,
łącznie z przykładowym kodem CSS do użycia w Waszym kodzie.
Myślę, że tak przeprowadzona rozmowa
z developerami z jednej strony pokaże, że pracując nad modułem miałeś na uwadze nie
tylko wizualne aspekty projektu, ale również te techniczne.
Z drugiej strony fakt, że cały koncept zostanie zaprezentowany developerowi w
środowisku, które jest dla niego przyjazne, wręcz wygląda bardzo znajomo,
sprawi, że będzie mógł się on skupić nie tylko na słuchaniu naszej opowieści o tym,
jak zaprojektowaliśmy nasz moduł, ale skupić się na
tych technicznych elementach, takich jak analiza wykorzystanych token'ów czy
fragmenty kodu, czy samej strukturze naszego modułu.
A to wszystko wpłynie bardzo korzystnie na
Waszą komunikację, współpracę i rozwój Waszego produktu.