Tworzenie kodu według najlepszych praktyk
2 godz. 45 min · Full-stack i Programowanie
Rafał PiekaraSoftware KomandosNie zrozumiesz SOLIDa bez teoretycznych podstaw. Przejdziemy przez założenia stojące za każdą z nich. Przeanalizujemy problemy, które możesz spotkać oraz dowiesz się dlaczego ciągle jeszcze tak wielu programistów nie stosuje się do tych zasad.
Ruby i Typescript to technologie, które świetnie odzwierciedlają uniwersalizm SOLIDa. Te złote zasady działają w językach dynamicznie typowanych i interpretowanych jak Ruby oraz przy statycznym typowaniu na przykładzie Typescript.
Zanim zabierzesz się za programowanie warto poćwiczyć SOLIDny sposób myślenia. Zmierzysz się z zadaniami, w ramach których będziesz projektować kod tak, aby wszystkie zasady SOLID znalazły w nim swoje zastosowanie.
Prawda jest taka, że kod, z którym w większości pracujemy ma swoją historię. Czasami historia ta jest tak bolesna, że klasy i metody są zagmatwane, poplątane i trudne w utrzymaniu. Gdy dotrzesz do tego miejsca będziesz mieć w arsenale wszystkie potrzebne narzędzia, żeby zmierzyć się z zadaniami praktycznymi, które przekształcą kod legacy w SOLIDne arcydzieło.
Tak ważny temat, jak testowanie nie może zostać pominięty. Między innymi po to też stosujemy zasady SOLID, żeby nasz kod praktycznie sam się testował. Napiszesz więc testy, których wzorce możesz wykorzystać w dowolnym projekcie, dowolnej technologii, jeśli tylko kod, który testujesz będzie spełniał wymagania zasad SOLID.
Nie ma znaczenia, czy dopiero zaczynasz przygodę z programowaniem, czy też jesteś starym wyjadaczem, który klasami i interfejsami myśli przy zagryzaniu tosta na śniadanie. Ten kurs jest właśnie dla Ciebie. Technologia ani język programowania też nie mają znaczenia. Zasady SOLID to uniwersalny zbiór. Ich znajomość sprawi, że Twój kod będzie lepszy, łatwiejszy w utrzymaniu i odporny na perturbacje i zmiany.
Pora na zadanie teoretyczne dla zasady XP.
Kontynuujemy planowanie naszego systemu do zarządzania użytkownikami.
Teraz przyszła kolej na zidentyfikowanie i zdefiniowanie kilku interfejsów w tym
systemie, które będą nam pomagać w konkretnych operacjach np.
autentykacji i zapis.
Jeśli korzystasz z diagramu, łatwo to pokazać na diagramie w postaci np.
etykiet.
A jeśli korzystasz z kodu i Twoje zadania są napisane w kodzie, to zdefiniuj ten
interfejs w sposób charakterystyczny dla języka programowania, którym
się teraz posługujesz.
Ale pamiętaj, żeby upewnić się, żeby żadna klasa nie była zmuszona do implementacji
interfejsu, którego nie używa, żeby nie była zmuszona do korzystania
z metod, których nie używa.
Więc w zależności od tego, czy posługujesz się abstrakcyjnym interfejsem, czy
korzystasz z klas lub metod, które pozwalają Ci
spełnić tę zasadę w językach, które interfejsów z kolei nie używają.
Pamiętaj tylko o tym, żeby ta ścieżka komunikacji między klasami była
konkretna, jasno zdefiniowana, żeby nasze klasy nie korzystały z metod albo nie
miały dostępu do metod, których nie będą używać.