Make: Zaawansowane webhooki

0:00Cześć!

0:00W tej i nadchodzących lekcjach pokażę Ci, w jaki sposób obsługiwać Integromat na nieco

0:05bardziej zaawansowanym poziomie niż dotychczas.

0:07Chodzi o to, że do tej pory wykorzystywaliśmy już automatyzację i

0:11tworzyliśmy moduły, natomiast wiele z nich posiada opcje, które albo warto lepiej

0:15zrozumieć, albo po prostu jeszcze o nich nie mówiliśmy.

0:18Zaczniemy od prawdopodobnie

0:20najważniejszego modułu Integromatu, czyli webhook'ów.

0:23Mówię najważniejszego głównie z tego powodu, że wykorzystujemy je praktycznie

0:26na każdym kroku i warto wiedzieć o nich wystarczająco dużo.

0:30Przede wszystkim dodajemy sobie tutaj nowy webhook, nadając jego nazwę.

0:33Do tej pory po prostu kupowaliśmy jego adres

0:36natomiast nic więcej nie robiliśmy.

0:38Jednocześnie jeżeli zapiszemy zmiany, a

0:40następnie ponownie wczytamy moduł, to jak widzisz mamy tutaj przycisk umożliwiający

0:44nam określenie struktury danych, która może zostać przesłana na ten webhook.

0:48Oznacza to, że jeżeli wykorzystam insomnie do tego, aby przesłać zapytanie typu POST

0:53zawierający jakiś obiekt JSON, no to wykorzystując ten przycisk mogę to zrobić testowo.

0:58Dzięki temu dane zostaną tutaj wysłane i już po chwili.

1:01Jeżeli przejdziemy do kolejnego modułu np.

1:04Compose a string, czyli modułu, który umożliwia nam utworzenie ciągu znaków.

1:08Jak widzisz mamy tutaj dostępne właściwości, które możemy wykorzystać.

1:12Jednocześnie chciałbym zwrócić Twoją uwagę tutaj na fakt, że mamy do dyspozycji opcje

1:17zaawansowane, które tak naprawdę nie są bardzo zaawansowane, ponieważ możemy tutaj

1:21co najwyżej ograniczyć liczbę wyników, które będą przyjmowane jednorazowo.

1:25Ale w dodatku jeżeli przyjrzymy się tutaj

1:27opisowi, to widzimy, że jeżeli webhook zostanie uruchomiony w trybie odpowiadania

1:31natychmiastowego, to oczywiście ta opcja nie będzie miała tutaj zastosowania.

1:35Ma to jak najbardziej logiczny sens, ale na tym konfiguracja webhook'ów się nie kończy.

1:40Mianowicie jeżeli przejdziemy do jego

1:41edycji to zobaczymy, że mamy tutaj dostępne opcje zastrzeżenia określonych

1:45adresów IP, które możemy podać po przecinku i w ten sposób ograniczymy

1:50możliwość kontaktowania się z naszym webhook'iem.

1:52Poza tym tutaj poniżej mamy również opcje

1:54zaawansowane, które dają nam nieco większe możliwości niż te poprzednie.

1:58Mianowicie możemy tutaj określić strukturę

2:00danych, którą spodziewamy się otrzymać na nasz webhook.

2:04I tutaj możemy skorzystać z edytora do

2:06tego, aby ją zbudować lub też z generatora, co też bardzo Ci rekomenduję,

2:10ponieważ jego wykorzystanie jest niesamowicie proste.

2:12Wystarczy tutaj skopiować docelowy obiekt JSON a następnie zapisać zmiany.

2:17Struktóra zostanie wygenerowana i mamy pewność, że nic nie zostanie pominięta,

2:21ani też nie pomylimy się przy jej konfiguracji.

2:23A w dodatku możemy tutaj zaznaczyć opcję strict.

2:26Opcja strict mówi tutaj mniej więcej

2:28tyle, że na dany webhook zostaną dopuszczone tylko dane o określonej strukturze.

2:32Jeżeli pojawi się tutaj jakakolwiek inna właściwość lub inny rodzaj danych,

2:36zapytanie nie zostanie przyjęte i aby Ci to udowodnić, zapiszemy sobie teraz

2:40zmiany, a następnie przełączymy nasz webhook w tryb nasłuchiwania.

2:44Jeżeli teraz wyśle zapytanie, to wszystko powinno wykonać się poprawnie.

2:47I rzeczywiście mamy tutaj tego potwierdzenie.

2:50A już w sytuacji gdybyśmy dodali tutaj np.

2:52mój numer telefonu.

2:54Oczywiście nie będziemy tutaj podawać mojego numeru telefonu.

2:57No to można byłoby się tutaj spodziewać dwóch zachowań albo sytuacji, w której dodatkowe

3:02dane zostaną pominięte, albo sytuacji, która faktycznie będzie miała miejsce.

3:07Czyli jak widzisz zapytanie w ogóle nie zostało przyjęte, a dodatkowo otrzymaliśmy

3:11informację zwrotną informującą nas o tym, co dokładnie tutaj poszło nie tak.

3:15W tym przypadku pojawił się dodatkowy parametr, który nie był oczekiwany.

3:19Jednak tutaj trzeba uważać na to, że jeżeli będziemy mieć sytuację, w której

3:23nie dostarczymy pełnego zestawu danych, to zapytanie zostanie przyjęte i obsługa

3:28ewentualnych brakujących danych będziemy musieli przygotować samodzielnie.

3:32No ale załóżmy, że przywrócimy sobie te dane i

3:34będziemy chcieli sprawić, aby wyświetlić przesłane imię w takim małym powitaniu.

3:39Jednocześnie jeżeli przyjrzymy się jeszcze opcjom zaawansowanym, które dostępne są

3:43przy konfiguracji webkook'a, to zobaczymy, że możemy do przechwytywania tych danych

3:47dołączyć nagłówki zapytania, metodę jaką zostało to zapytanie wykonane oraz

3:52dodatkowo zaznaczyć opcję, która sprawi, że nawet jeżeli na weebhook prześlemy

3:56zapytanie zawierające obiekt JSON, to i tak zostanie on potraktowany jako string.

4:00Szczerze mówiąc nie przychodzą mi do głowy

4:02przypadki, w których mogłoby się okazać coś takiego przydatne.

4:05Tak czy inaczej, jeżeli zapiszemy sobie teraz te

4:07ustawienia, a następnie ponownie włączymy nasz scenariusz i wykonamy zapytanie, no

4:11to jeżeli podejżymy sobie dane, które zostały wysłane, to oprócz danych z

4:15obiektu JSON mamy tutaj również nagłówki, a dodatkowo również informacje

4:19na temat metody, która została tutaj wykonana.

4:22Coś takiego może nam posłużyć do tego, aby przygotować filtry,

4:25o których nieco więcej będziemy mówić sobie w kolejnych lekcjach.

4:29Natomiast do tej pory spotkaliśmy się już z sytuacjami, w której blokujemy wykonanie

4:32scenariusza poprzez umieszczenie na łączeniu modułów tzw. filtra.

4:37Załóżmy, że chcielibyśmy w jakiś sposób sprawdzić, czy użytkownik, który wykonuje

4:41zapytanie rzeczywiście ma do tego odpowiednie uprawnienia.

4:44Zatem dodaję tutaj filtr o nazwie Authorization,

4:47aczkolwiek nazwa czy też etykieta jest tutaj całkowicie dowolna i zależy mi

4:51na tym, aby sprawdzić czy z zapytaniem został przesłany nagłówek Authorization.

4:56I teraz co ciekawe, coś takiego robiliśmy już w przypadku zapytań do API Key,

5:00które wymagały przekazania jakiegoś klucza API.

5:02Tutaj jednak ten klucz definiujemy sobie sami, ponieważ to my ustalamy jakie klucze

5:07zostanie przesłany i jednocześnie jaki zostaje przyjmowany.

5:10Oczywiście w tym miejscu warto zaznaczyć, aby ciąg znaków, który jest tutaj

5:14przekazywany był jakimś skomplikowanym, wygenerowanym ciągiem znaków.

5:18Przykładowo mogę wykorzystać tutaj

5:19Alfreda, a konkretnie dostępne w nim rozszerzenie będące właśnie takim

5:23generatorem losowych ciągów znaków czy też generatorem haseł.

5:27Wywołujemy je z pomocą polecenia pw.

5:30Gdzie jak widzisz, mogę po prostu podać, że chcę wygenerować hasło.

5:33Natychmiast otrzymuję tutaj losowe ciągi znaków, które po prostu kopiuję, a

5:37następnie wklejam zarówno do insomni oraz do naszego filtra.

5:40Pytanie jednak, w jaki sposób odwołać się tutaj do odpowiedniego nagłówka?

5:44Aby się tego dowiedzieć, musimy zwrócić

5:46uwagę na strukturę danych, która zostaje tutaj dostarczona.

5:49I tutaj jeszcze zanim do tego przejdziemy, to wykonam zapytanie ponownie, aby

5:53przesłać ten nagłówek i upewnić się, że rzeczywiście zostaje on tutaj dostarczony.

5:58Faktycznie mamy tutaj nagłówek authorization pisany z małej litery.

6:01I to jest ważne, ponieważ mamy tutaj nieoczekiwaną transformację danych.

6:05No i oczywiście wartość naszego klucza do webhook'a.

6:08Aby odwołać się do tego konkretnego elementu, tak jak powiedziałem, musimy

6:11zwrócić uwagę na strukturę danych, która została tutaj dostarczona.

6:15W tej sytuacji mamy tutaj tablicę kolekcji czy też tablicę obiektów.

6:19Ponieważ w Integromacie obiekty noszą nazwę kolekcji.

6:22Jak wiemy, do tablicy możemy odwoływać się poprzez indeks, natomiast do

6:26poszczególnych właściwości obiektu poprzez ich klucz.

6:29Problem jednak tutaj polega na tym, że w

6:31Integromacie nie możemy zrobić sobie czegoś takiego, że podamy sobie tutaj nazwę

6:35indeksu, a następnie nazwę klucza, tylko musimy w tym celu wykorzystać metodę map.

6:41I teraz skąd wiem, że akurat chodzi o mapowanie?

6:43Ano stąd, że wiem, że mapowanie dotyczy

6:45procesów wykorzystywania danych, które są przechowywane w jakiejś strukturze.

6:49Takie dane możemy albo odczytywać, albo np. modyfikować.

6:53Czyli ogólnie chodzi tutaj po prostu o ich wykorzystywanie.

6:56W naszej sytuacji zadanie jest nieco

6:57bardziej skomplikowane, ponieważ mamy tutaj zagnieżdżoną strukture danych.

7:01Z tego względu musimy w pierwszej

7:02kolejności przyjrzeć się temu, jak możemy wykorzystać metodę map.

7:06Zatem jako pierwszy argument przekazujemy tutaj jakąś złożoną tablicę.

7:10Następnie wskazujemy klucz, który chcemy uzyskać, a w dalszej kolejności

7:14opcjonalnie przekazujemy klucz, który wykorzystamy do filtrowania danych.

7:18No i oczywiście, aby takie filtrowanie było możliwe, musimy również przekazać

7:22wartości, które zostaną wykorzystane w tym filtrowaniu.

7:25Zatem w praktyce oznacza to mniej więcej

7:27tyle, że jako pierwszy argument przekazujemy tutaj naszą tablicę

7:30nagłówków, wewnątrz których jak wiesz znajdują się kolekcje danych.

7:34Następnie interesuje nas to, aby wyciągnąć z nich wartość

7:38oraz przefiltrować względem nazwę i jako wartość, którą wyszukujemy

7:43przekazujemy nazwę authorization, przy czym pisaną z małej litery, bo jak już

7:47zauważyliśmy, Inetrgromat zamienia wielkie litery na małe w przypadku nagłówków.

7:52W efekcie wykonanie takiej funkcji powinno

7:54nam zwrócić wartość nagłówka authorization i wynika to z faktu, że mapujemy tablicę

8:00wyciągając z jej elementów właściwość value i zależy nam na pobraniu tylko tych

8:04właściwości, które posiadają właściwość name ustawioną na authorization.

8:09Czyli w efekcie otrzymamy tutaj wartość nagłówka authorization.

8:12Jeżeli teraz uruchomimy sobie nasz

8:14scenariusz, a następnie wykonamy zapytanie, to zobaczymy, że nasz filtr

8:18zadziałał tutaj poprawnie, ponieważ nasze klucze się zgadzają, a w związku z tym, że

8:22się zgadzają, nasz drugi moduł został tutaj wykonany.

8:25Jeżeli jednak nasz klucz nie pasowałby do tego zdefiniowanego, no to jak się pewnie

8:29domyślasz zapytanie teraz zostanie zablokowane.

8:32I rzeczywiście nasz filtr zadziałał i

8:34zablokował tym samym wykonanie tego scenariusza.

8:37W ten sposób zabezpieczyliśmy się na wypadek, gdyby ktoś poznał adres naszego

8:41webhook'a i próbował wykonać na niego jakieś zapytanie.

8:44Ale oczywiście coś takiego by się nie

8:46powiodło, ponieważ wykorzystaliśmy tutaj sprytny filtr.

8:49Dodam tylko, że jeżeli chodzi o

8:50wykorzystanie takich funkcji, to podobnie jak pokazywałem Ci w przypadku Airtable,

8:54przy ich budowaniu możesz wykorzystać po prostu moduł np.

8:57Compose a string do tego aby sprawdzić zwracaną przez nie wartość.

9:01Jeżeli teraz wyłączymy sobie nasz filtr a

9:03następnie ponownie wykonamy scenariusz, no to zostanie on wykonany w całości.

9:08Natomiast w wyniku działania tego drugiego

9:10modułu poznamy wartość, która została zwrócona przez naszą funkcję.

9:14Muszę tutaj przyznać, że wykorzystanie w

9:16ten sposób funkcji map jest dość zaawansowane.

9:18Natomiast nic nie stoi Ci na przeszkodzie,

9:20aby skopiować po prostu napisaną przeze mnie funkcję i wykorzystać ją do swoich

9:24potrzeb, do tego, aby sprawdzać poszczególne nagłówki czy jakieś inne

9:28dane, które będą posiadały podobną strukturę.

9:30Tak czy inaczej, raz jeszcze zapamiętaj jako pierwszy argument przekazujemy jakąś

9:34złożoną tablicę, następnie wskazujemy element, który chcemy z niej wyciągnąć i

9:39ewentualnie przekazujemy tutaj klucz, względem którego chcemy filtrować dane, a

9:43następnie przekazujemy wartości, które mają zostać uwzględnione.

9:47Co ciekawe, jeżeli podejrzymy sobie dokumentacje tej funkcji, to zobaczymy, że

9:51tych danych możemy podać więcej, podając je po prostu po przecinku.

9:54Tak czy inaczej doprowadziliśmy teraz do

9:56sytuacji, w której na temat wykorzystania webhook'ów,

9:59wiesz już naprawdę dużo.

10:00Jeżeli teraz połączysz to jeszcze z wiedzą

10:02na temat zwracania odpowiedzi z webhook'a, o czym już sobie mówiliśmy,

10:06więc nie będę się tutaj powtarzał, no to zyskujemy tutaj pełną kontrolę zarówno nad

10:10przychodzącymi danymi oraz danymi, które zostają zwrócone z naszej automatyzacji.

10:15W efekcie na ten moment posiadasz

10:17najważniejszą wiedzę, która pozwoli nam przejść do kolejnych lekcji.

10:20I swoją drogą, jeżeli na ten moment Ci to umknęło, to dosłownie przed chwilą

10:24przytrzymałem klawisz Shift, a następnie zaznaczyłem kilka modułów do tego, aby w

10:28tym przypadku po prostu je usunąć i tym samym przygotować nasz scenariusz do

10:32kolejnej lekcji, do której serdecznie Cię zapraszam.