Make: Flow control

0:00Cześć! W tej lekcji powiem Ci wszystko, co musisz

0:02wiedzieć na temat modułów typu Flow control.

0:05Są to moduły wbudowane w Integromat

0:07umożliwiające nam kontrolę nad przebiegiem naszego scenariusza.

0:10Zanim zaczniemy dodam tylko, że mamy tutaj również akcje typu Directives, natomiast

0:15tych akurat nie będziemy sobie teraz omawiać ze względu na to, że dotyczą

0:18tematu obsługi błędów, do którego będziemy mieli okazję jeszcze wrócić.

0:22Zatem proponuję, abyśmy zaczęli tutaj od

0:25Repeater'a, czyli modułu, który umożliwia powtarzanie dalszej części scenariusza.

0:30Takie powtarzanie opiera się tutaj o licznik, którego wartość początkową możemy

0:34ustawić w pierwszym polu, a wartość końcową w drugim.

0:37Dodatkowo mamy tutaj opcję zaawansowane w

0:39postaci określenia wartości co ile kroków ma być powtarzany dany licznik.

0:44Oznacza to, że jeżeli ustawimy tutaj dwójkę, no to w kolejnym kroku nasza wartość

0:48początkowa z jedynki zmieni się na trójkę i z resztą możemy to sobie udowodnić.

0:55Jak widzisz w tej sekcji output, czyli wyniku naszego modułu, rzeczywiście

0:59wykonały się tutaj 3 powtórzenia, a nasz licznik zwiększa swoją wartość o 2.

1:04Oczywiście najważniejszą informacją w kontekście Repeater'a,

1:07którą musisz wiedzieć jest fakt, że wartości, które mamy tutaj nie

1:11muszą być ustawiane ręcznie, tylko możemy ustawiać je dynamicznie.

1:14Zatem taki Repeater może zostać wykorzystany do chociażby

1:18tego, aby iterować, czyli przechodzić przez kolejne elementy np.

1:21wpisów w Airtable bądź np.

1:23załączników maili.

1:25Aczkolwiek w tym przypadku bardzo możliwe,

1:27że przyda Ci się moduł, o którym powiemy sobie za chwilę.

1:30Dodatkowo bardzo istotne jest to, aby było dla Ciebie jasne, że jeżeli dodamy tutaj

1:34dowolne inne akcje i tutaj niezależnie od tego jakie akcje zostaną tutaj podjęte, no

1:41to nasz Repeater uwzględni wszystkie moduły znajdujące się za nim.

1:43Oczywiście, jeżeli chcielibyśmy doprowadzić do sytuacji, że tylko część

1:47naszego scenariusza zostanie powtórzona, moglibyśmy wykorzystać router, o którym

1:51właśnie wypadałoby powiedzieć nieco więcej.

1:54Jeżeli chodzi o router, to już mieliśmy okazję z niego korzystać.

1:57Natomiast o nim również musisz wiedzieć przynajmniej kilka rzeczy.

2:01Przede wszystkim wiemy, że router służy nam do rozszczepiania scenariuszy.

2:04Możemy tutaj dołączać kolejne

2:06rozgałęzienia, które będą wykonywać się niezależnie.

2:09Bardzo istotne jest to, że jeżeli tutaj przypiszemy sobie jakieś akcje, a zaraz

2:14później podłączyć go ponownie, to zwróć uwagę, że jeżeli teraz wcisnę ikonkę

2:18różdżki, no to ten moduł przeskoczy nam na koniec.

2:21Wynika to z faktu, że o kolejności

2:23wykonywanych rozgałęzień decyduje kolejność ich dołączania.

2:27Oznacza to, że jeżeli chcielibyśmy

2:28przywrócić początkową kolejność, musielibyśmy odpiąć wszystkie pozostałe

2:32moduły, a następnie podpięcie w takiej kolejności, na której nam zależy.

2:37Dzięki temu Integromat uporządkuje te moduły, biorąc

2:40pod uwagę właśnie kolejność ich dołączania.

2:42Jak widzisz, w tym momencie ten ostatni moduł przeskoczył na pierwsze miejsce.

2:46Poza tym, jeżeli chcesz się upewnić w jaki

2:48sposób wykona się Twój scenariusz, polecam Ci wykorzystanie ikonki samolotu, który

2:53graficznie wyjaśni Ci jak wykona się Twój scenariusz.

2:56Idąc dalej jeżeli chodzi o sam router,

2:58bardzo możliwe, że będzie interesowało Cię również to, aby wykonywać dane ścieżki w

3:03zależności od konkretnej sytuacji, która może mieć miejsce.

3:06Przykładowo jak wiesz klikając włączenia mogę tutaj zdefiniować filtry, które

3:11zweryfikują czy dany warunek jest poprawny czy też nie i w zależności od tego

3:15wykonają lub nie wykonają dalszej części scenariusza.

3:18No i ostatnią rzeczą, którą musisz

3:20wiedzieć w temacie routerów jest możliwość oznaczenia filtra jako tzw.

3:24fallback route, czyli ścieżka, która wykona

3:26się tylko wtedy, jeżeli wszystkie pozostałe zawiodą.

3:29Inaczej mówiąc, jeżeli filtry pozostałych nie zostaną zrealizowane.

3:33Przykładowo zdefiniujemy sobie tutaj filtry, które z pewnością nie zostaną

3:37spełnione, a następnie wykonamy sobie nasz scenariusz.

3:40Efekt będzie tutaj taki, że w momencie uruchomienia naszej automatyzacji dwie

3:44pierwsze ścieżki nie wykonają się, ale wykona się ta ostatnia.

3:48Natomiast w sytuacji, gdyby któryś z tych warunków został spełniony,

3:52to wypełniając definicję fallback route została wykonana akcja wyszukująca rekord,

3:58ale akcja na samym dole pozostała nienaruszona.

4:00Ostatnią rzeczą, która może zainteresować Cię w temacie routera jest fakt, że

4:05właśnie ten fallback route oznaczony jest strzałką bez ogonka.

4:09Dzięki temu jesteśmy w stanie łatwo go

4:10rozpoznać bez konieczności wchodzenia w filtr.

4:14Zatem w temacie routera to byłoby już na tyle i możemy przejść dalej.

4:18Idąc teraz dalej musimy zmodyfikować nieco z naszego obiektu JSON.

4:23Mianowicie dodamy do niego kolejną

4:24właściwość, która tym razem będzie tablicą.

4:27Także jak widzisz mamy tutaj tablicę obiektów zawierających właściwość URL.

4:31Inaczej mówiąc mamy tutaj tablicę linków.

4:34Informacje na temat takiej tablicy zapiszemy sobie w arkuszu Airtable.

4:39Przygotowałem tutaj taką prostą tabelę, która będzie zawierała imię użytkownika,

4:43jego nazwę oraz adresy URL, które zostały do niego przypisane.

4:47Jeżeli teraz wykonamy naszą automatyzację, a w zasadzie przygotujemy ją w taki

4:51sposób, aby zapisać rekord zawierający dane z webhook'a, no to jak łatwo się

4:56domyślić, w sytuacji, jeżeli przekażemy tutaj tablicę adresów URL, powinny nam się

5:01dopisać wszystkie linki przypisane do tego użytkownika.

5:04Tak, tylko tutaj odwrotnie najpierw email, potem imię.

5:08I swoją drogą jest to dość istotne, mianowicie jak widzisz umieściłem tutaj w

5:11pierwszej kolejności email użytkownika, a dopiero w drugiej imię.

5:15Wynika to z faktu, że email będzie

5:16unikatowy, a imię nie do końca i z tego powodu w tej głównej kolumnie raczej warto

5:21przechowywać wartości unikatowe, aczkolwiek nie jest to twarda reguła,

5:25tylko bardziej dobra praktyka, której staram się trzymać.

5:28Wracając jednak do naszej automatyzacji

5:30mamy tutaj brakujące pole zawierające artykuły.

5:33I teraz teoretycznie mógłbym ponownie wykonać sobie ten webhook, bądź ponownie

5:37zdefiniować strukturę danych, które tutaj przychodzą.

5:40Natomiast wykorzystam tutaj inną regułę.

5:43Mianowicie jeżeli wejdę do pola name, a następnie skopiuje sobie samą wartość, a

5:47następnie przejdę do dowolnego edytora tekstowego.

5:51To zobaczymy, że możemy tą wartość zapisać w nieco inny sposób.

5:55Konkretnie, jak już pokazywałem w jednej z

5:57lekcji podstawowych na temat Integromatu zmienne w Integromacie można zapisywać wykorzystując

6:02podwójne nawiasy klamrowe, a następnie odwołując się do numeru modułu oraz nazwy

6:07właściwości, która jest w nim przechowywana.

6:10Jeżeli chodzi o numery modułu, są one umieszczone tutaj bezpośrednio obok nazwy.

6:14W przypadku webhook'a jest to moduł numer 7 i zresztą mamy tutaj tego potwierdzenie.

6:19Natomiast mniej będzie interesowała

6:21właściwość Articles pochodząca właśnie z tego webhook'a.

6:24W związku z tym zmodyfikuję teraz moją

6:26zmienną, a następnie skopiuje jej wartość i wkleję z powrotem do modułu Airtable.

6:31Jak widzisz wartość została poprawnie wklejona, natomiast Integromat informuje mnie

6:36o tym, że ta wartość nie do końca została znaleziona w naszym scenariuszu.

6:40Jednocześnie też nie zwraca tutaj żadnego

6:42błędu, ponieważ taka informacja może się pojawić.

6:45I tak zresztą się stanie w momencie, gdy

6:47wykonamy nasz webhook ponownie, przy czym teraz będziemy mieć błąd.

6:51Wynika to z faktu, że zadziałał tutaj

6:53filtr, który zdefiniowaliśmy przy definiowaniu webhook'a.

6:56Mianowicie przyjmowana struktura danych uwzględnia tutaj wyłącznie dane, które

7:01zawierają dwie właściwości, czyli name oraz email.

7:04Jeżeli jednak ponownie skorzystamy z

7:06generatora, to możemy wkleić do niego nasz obiekt JSON i w ten sposób utworzyć nową

7:11strukturę danych, która tym razem będzie zawierała informacje o artykułach.

7:15Zapisuję tutaj te wszystkie zmiany, a następnie zapisuję sam scenariusz i

7:19uruchamiam go ponownie oraz oczywiście wykonuję zapytanie.

7:22W tej sytuacji dane zostały zapisane w Airtable. I jeżeli

7:26sobie przejdziemy do tabeli to zobaczymy, że nie do końca o to nam chodziło.

7:30Rzeczywiście otrzymaliśmy tutaj tablicę

7:32obiektów, natomiast nie mamy tutaj wartości, które nas interesują.

7:36Wynika to z faktu, że rzeczywiście mamy tutaj do czynienia z kolekcjami czy też

7:40obiektami, przy czym przy przekazywaniu danych nie zostały one zinterpretowane

7:44jako ciągi znaków, tylko oznaczone jako po prostu kolekcja.

7:48Aby umieścić tutaj wartości znajdujące się

7:50po przecinku, musimy w pierwszej kolejności wykorzystać tzw. iterator.

7:54Iterator jest to

7:55akcja modułu Flow control, która umożliwia nam przekazanie do niej tablicy.

8:00W naszym przypadku będą to artykuły, a następnie powtórzenie wszystkich

8:04następujących modułów tyle razy ile jest elementów w tablicy.

8:08Zatem działa to podobnie jak repeater,

8:10przy czym tutaj liczba powtórzeń nie będzie zależała od licznika, tylko od

8:14długości tablicy czy też ilości elementów, które będą się w niej znajdować.

8:18Oznacza to mniej więcej tyle, że jeżeli teraz wykonamy sobie ten scenariusz, to w naszym

8:23Airtable pojawią się tutaj dokładnie 3 kolejne rekordy.

8:26No i rzeczywiście mamy tutaj tego potwierdzenie.

8:29Nie zmienia to jednak faktu, że dane,

8:30które tutaj zostały przekazane nie do końca nas satysfakcjonują.

8:34Jeżeli jednak zamienimy tutaj wartości,

8:36które przekazujemy do adresu URL na wartość wygenerowaną przez iterator, to

8:41może okazać się, że wynik będzie nas tutaj satysfakcjonował.

8:44Chodzi o to, że jak widzisz mamy tutaj podgląd mówiący nam o tym, że pod

8:48wartością URL znajduje się tutaj adres do naszego artykułu.

8:52Więc jeżeli teraz ponownie wykonam sobie

8:55ten scenariusz, no to w naszym Airtable pojawią się 3 wpisy na temat jednego

8:59użytkownika, natomiast już linki zostały odpowiednio podzielone.

9:03Coś takiego teoretycznie może nas

9:05satysfakcjonować, natomiast może okazać się, że zamiast umieszczać poszczególne

9:09informacje w oddzielnych rekordach, będziemy chcieli umieścić je np.

9:12po przecinku.

9:13Przykładowo coś takiego może mieć miejsce w sytuacji, gdyby zamiast artykułu

9:17znajdowały się tutaj informacje na temat roli tego użytkownika.

9:21Czyli może być np.

9:22administratorem i dodatkowo mieć uprawnienia Supermena.

9:26Efekt jest teraz tutaj taki, że jeżeli zmodyfikujemy nasz scenariusz w taki

9:30sposób, aby przede wszystkim przyjmował dane o określonej strukturze.

9:37A następnie upewnimy się, że struktura

9:40danych, które mamy w webhook'u jest poprawna, no to możemy zmodyfikować sobie

9:44nasz iterator w taki sposób, aby przyjmował tutaj informacje na temat ról tego

9:49użytkownika, a następnie chcielibyśmy umieścić je tutaj po przecinku.

9:53Problem jednak tutaj polega na tym, że jeżeli umieścimy sobie tutaj te wartości,

9:57to ponownie uzyskamy dokładnie taki sam efekt jak uzyskaliśmy wcześniej.

10:01Oznacza to, że poszczególne role

10:03użytkownika zostały zapisane w oddzielnych rekordach.

10:06Coś takiego nas oczywiście nie interesuje

10:08i z tego powodu musimy wykorzystać tak zwany aggregator.

10:12Aggregator jest odwrotnością iterator,

10:15ponieważ iterator przyjmuje tablice i zamienia je na pakiety danych.

10:19Natomiast aggregator robi coś dokładnie odwrotnego, czyli konkretnie przyjmuje

10:24pakiety danych, zamieniając je na pojedynczą tablicę.

10:27W naszym jednak przypadku nie będzie nam

10:29zależało na tym, aby zamienić te informacje na tablicę,

10:32tylko na to, aby wyciągnąć pojedyncze wartości i zapisać je po przecinku.

10:37Zanim jednak do tego przejdziemy, chciałbym pokazać Ci jedną ważną rzecz.

10:40Mianowicie w przypadku aggregatora możemy

10:43wybrać właściwości, które ma zawierać tablica wynikowa.

10:46Czyli konkretnie,

10:47jeżeli odłączymy sobie na razie ten ostatni moduł,

10:51a następnie wykonamy naszą automatyzację, no to zobaczymy, że otrzymamy tutaj w wyniku

10:56tablice zawierające kolekcje przechowującą informacje na temat naszych ról.

11:01Jednocześnie też nic nie stoi na

11:02przeszkodzie, aby wybrać kolejne pole i np.

11:05zaznaczyć email i ponownie wykonać naszą automatyzację, bo w efekcie otrzymamy

11:10tablicę zawierającą informacje na temat adresu email oraz pojedynczej wartości.

11:15Dodatkowo możemy też zaznaczyć opcję zaawansowaną, która pozwoli nam zgrupować

11:20dane względem określonej wartości, czyli np.

11:24adresu email.

11:25Jeżeli ponownie wykonamy sobie ten scenariusz, to zobaczymy, że otrzymamy

11:29tutaj obiekt zawierający klucz główny w postaci adresu email, a następnie dość

11:34specyficzną tablicę zawierającą zarówno adres email, jaki poszczególne role.

11:39Oczywiście ta transformacja danych nie ma tutaj najmniejszego sensu, natomiast

11:43zależy mi na tym, aby pokazać Ci jak działa aggregator.

11:47Dodatkowo w przypadku aggregator możemy

11:49pomiędzy iteratorem a aggregatorem umieszczać dowolne inne moduły, które będą

11:54wykonywać się tyle razy, ile zostało określone w iteratorze.

11:58Jednocześnie zwrócone przez nich wartości możemy wykorzystywać z poziomu aggregatora.

12:02To, co musisz tutaj zapamiętać, to fakt,

12:05że aggregator może posłużyć do transformacji serii danych na pojedynczą

12:09tablicę i dzięki temu oszczędzisz liczbę operacji, które dostępne są w Integromacie.

12:14No bo przykładowo, jeżeli chciałbym wykonać operacje na każdym z tych

12:18pakietów, to za każdym razem zostałaby zużywana jedna akcja.

12:21Jeżeli jednak z pomocą aggregator zamienię je na pojedynczą tablicę, a

12:25następnie na tej tablicy wykonam operację, no to zostanie zużyta tylko jedna.

12:30W każdym razie to, co będzie nas

12:32interesowało na tym etapie, to wykorzystanie takiego specjalnego rodzaju

12:35aggregatora, który nosi nazwę text aggregator.

12:39Czyli zależy nam tutaj na tym, aby zgromadzić wartości tekstowe pochodzące z

12:43modułu iterator i konkretnie wartości, która znajduje się w naszej tablicy.

12:48Oznacza to mniej więcej tyle, że jeżeli

12:50teraz podłączymy ten ostatni moduł i wykonamy naszą automatyzację, no to

12:54rzeczywiście otrzymaliśmy ciąg znaków zawierający sklejone ze sobą właściwości.

13:00Takie właściwości możemy oddzielić definiując tzw.

13:03separator.

13:04Separatorem może być nowy wiersz, tabulator, bądź dowolny inny ciąg znaków, np.

13:10przecinek i spacja.

13:12Alternatywnie też możemy grupować dane względem określonej kolumny.

13:15Natomiast na ten moment nie będzie nas to interesowało.

13:18Podpinam więc teraz Airtable i w ramach adresu URL czy już w tym przypadku ról

13:23użytkownika przypinam wartość wygenerowaną przez text aggregator.

13:28Efekt końcowy jest taki, że jeżeli ostatni

13:30raz wykonamy naszą automatyzację, no to w naszym Airtable pojawi się tutaj wpis

13:35zawierający adres użytkownika i jego imię oraz role zapisane po przecinku.

13:41Domyślam się, że to co właśnie Ci pokazałem nadal może wydawać się dość skomplikowane,

13:45Natomiast musisz na temat iteratorów oraz aggregatorów zapamiętać jedno.

13:49Mianowicie do Iterator przekazujesz tablice i zamieniasz je na pakiety danych,

13:54dzięki czemu jesteś w stanie wykonać serię operacji na tych pojedynczych pakietach, a

13:59następnie z pomocą text aggregatora lub zwykłego aggregatora znajdującego się w

14:04Flow control, możesz ponownie zamienić te pakiety danych na tablicę.

14:08Inaczej mówiąc, mamy tutaj tablicę

14:10wejściową i otrzymujemy tablicę wyjściową, a w przypadku oczywiście text aggregatora.

14:15Efektem końcowym nie jest nowa tablica, tylko nowy ciąg znaków.

14:19Poza tym bardzo istotne jest to, aby wybierać odpowiednio moduł źródłowy.

14:23Taki moduł pozwoli Ci zdefiniować, które

14:26moduły mają zostać powtarzane w ramach Iterator.

14:29Oznacza to, że jeżeli tutaj znalazłyby się dodatkowe moduły, to tak jak powiedziałem,

14:33one będą wykonywane dla każdego powtórzenia. Czyli

14:36przykładowo, jeżeli mamy w tej chwili dwie role, to wszystkie moduły, które znajdują

14:40się pomiędzy iteratorem a aggregatorem wykonają się tyle razy, ile mamy elementów

14:45tablicy i w tym przypadku będzie to dwa razy.

14:48Mam nadzieję, że teraz stało się to trochę bardziej jasne, ponieważ z iteratorów oraz

14:53aggregatorów będziemy jeszcze niejednokrotnie korzystać i myślę, że wtedy na takich

14:57praktycznych przykładach stanie się to dla Ciebie zdecydowanie bardziej jasne.

15:01Tymczasem teorię mamy już za sobą i tym samym omówiliśmy też wszystkie

15:05najważniejsze moduły umożliwiające nam kontrolę naszego scenariusza.

15:09W tym momencie nie pozostaje nic innego,

15:11jak usunąć te wszystkie moduły i przygotować scenariusz do kolejnej lekcji.