Twórz Własne Automatyzacje
3 godz. 14 min · Make · Biznes i Automatyzacje
Adam GospodarczykKorzystając z różnych narzędzi, na przykład do obsługi mailingu, masz do dyspozycji na ogół kilka wbudowanych integracji - przykładowo połączenie z kalendarzem czy bramką płatności. Wyobraź sobie, że takie narzędzie możesz połączyć praktycznie z dowolnym innym, nawet jeśli nie ma go na liście. To właśnie potencjał Make, które umożliwi takie automatyzacje.
Jeśli znasz Zapier, Make to podobna koncepcja, ale daje dużo bardziej zaawansowane możliwości, jest dużo tańsza (lub darmowa) a dodatkowo, ma naszym zdaniem bardziej przyjazny i czytelny interfejs zwłaszcza przy tworzeniu rozgałęzionych scenariuszy. Tworzenie automatyzacji z Make to czysta przyjemność i zdrowa porcja dopaminy!
Co najważniejsze, Make umożliwia tworzenie automatyzacji bez użycia ani jednej linii kodu! To jak programowanie 2.0, gdzie rezultaty widzisz i testujesz w prostym, wizualnym edytorze. To najłatwiejszy sposób aby zacząć przygodę z programowaniem i nowoczesnym podejściem do technologii no-code i low-code.
Mimo, że Make jest natywnym środowiskiem no-code, osoby, które nieco lepiej rozumieją zasady działania protokołu HTTP i API i mają podstawy programowania w JS, otrzymują zupełnie nowe możliwości tworzenia oprogramowania, w sposób wizualny i prostszy niż kiedykolwiek. Jeśli osoby początkujące z Make stają się programistami, programiści stają się superbohaterami!
Wyjątkowe w Make jest podejście do tworzenia automatyzacji wizualnie, gdzie bardzo czytelne jest całe flow scenariusza i to, jak przepływają w nim dane. Zaawansowane możliwości jak stosowanie filtrów czy funkcji sprawia, że w tak prostym interfejsie w zasadzie nie ma zadań niemożliwych!
Z dowolnego narzędzia możesz wysłać dane w postaci Webhooka do Make, które zostaną natychmiastowo odebrane. Następnie możesz łatwo przekazać je w dowolne miejsce i do dowolnego narzędzia - na przykład Airtable, z którego często korzystamy aby gromadzić dane, HubSpot'a, Asany czy wysłać powiadomienie SMS, e-mail, Slack. Całość zajmie Ci kilka minut.
Ten kurs jest przeznaczony dla każdej osoby, która chce pracować wydajniej i zatrudnić roboty (automatyzacje), które wykonają za nią powtarzalne zadania. Dzięki temu, zwiększysz efektywność swojej pracy oraz zostaniesz bohaterem automatyzacji w swojej firmie. Osoby, które przerobiły kurs HTTP i API, a także programiści, mogą wycisnąć z tego kursu jeszcze więcej, na dobre zmieniając swoje podejście do automatyzacji. Polecamy wcześniejsze przerobienie przynajmniej kursu HTTP i API, aby lepiej zrozumieć omawiane zagadnienia.
W jednej z poprzednich lekcji pokazałem Ci jak działa dyrektywa Rollback.
Natomiast teraz skupimy się na kolejnej dyrektywie o nazwie Break.
Jak sama nazwa wskazuje, wstrzymuje ona
działanie scenariusza, natomiast robi to w bardzo specyficzny sposób i w wielu
przypadkach sprawdzić się lepiej niż poprzednia dyrektywa.
Zanim Ci jednak pokażę jej działanie, zmodyfikujemy sobie nasz scenariusz w taki
sposób, aby w pierwszym kroku wyszukiwać rekordy, na których będziemy pracować.
Te dane będziemy aktualizować wykorzystując poprzednio utworzony moduł.
Jeżeli teraz zajrzymy do naszego Airtable,
to tylko zaktualizuje nasz pierwszy rekord i nasze zadanie będzie polegało na
zaktualizowaniu tej pierwszej kolumny. I teraz,
jeżeli w Integromacie ustawimy sobie wartość, którą chcemy aktualizować,
to będziemy musieli tutaj jeszcze podać identyfikator naszego rekordu.
Jednak początkowo wstawimy tutaj jakieś
losowe dane i tym samym sprowokujemy wystąpienia błędu.
Zanim jednak uruchomimy sobie ten scenariusz, to
widzimy, że po kliknięciu w dyrektywę Break mamy tutaj opcję umożliwiającą nam ponowne
wykonanie tego scenariusza, określoną liczbę razy co określony czas.
Oznacza to, że Integromat może podjąć automatyczną próbę naprawienia
tego scenariusza poprzez ponowne jego wykonanie.
Coś takiego może sprawdzić się świetnie w
przypadku korzystania z usług, które mogą być chwilowo niedostępne.
Po prostu tutaj Integromat trzy razy co 15 minut
spróbuję raz jeszcze wznowić wykonanie tego scenariusza.
Natomiast w naszym przypadku nie jesteśmy zainteresowani tą automatyczną próbą
naprawy, a w zamian chcemy ręcznie poprawiać te błędy.
Dodatkowo mamy tutaj ostrzeżenie
informujące nas o tym, że ta dyrektywa zadziała tylko wtedy, jeżeli aktywujemy opcję
przechowywania informacji na temat niekompletnych wykonań tego scenariusza.
Jeżeli aktywujemy ją teraz w ustawieniach,
ostrzeżenie zniknie, a my będziemy mogli wykonać nasz scenariusz.
Zwróć uwagę, że tutaj w przeciwieństwie do
dyrektywy Rollback, zostały tutaj podjęte próby przetworzenia z wszystkich zestawów danych,
które zostały pobrane w pierwszym kroku z Airtable.
W związku z tym, że w przypadku każdej z nich wystąpił tutaj błąd.
Faktycznie mamy tutaj oznaczenie, że dyrektywa Break została tutaj aktywowana.
Mało tego, jeżeli wrócimy sobie do historii wykonań tego scenariusza, to mamy
tutaj to wykonanie oznaczone tagiem warning.
Co ważne, taki tag pojawi się wyłącznie
wtedy, jeżeli ten check box mamy tutaj odznaczony.
Jednocześnie mamy tutaj jasny sygnał
informujący nas o tym, że musimy ręcznie poprawić te błędy.
Mało tego, jeżeli przejdziemy teraz sobie do szczegółów wykonania i klikniemy tutaj
na wykrzyknik, otrzymamy informację o poszczególnych wykonaniach tego
scenariusza dla konkretnego zestawu danych.
Jak widzisz, mamy tutaj informację na temat błędu, jaki wystąpił w konkretnym
przypadku i dodatkowo znajduje się tutaj przycisk Resolve, który umożliwia nam
ręczne naprawienie konkretnego wykonania dla konkretnego zestawu danych.
Wystarczy tutaj przejść do edycji tego modułu, a następnie w jego miejsce
podstawić właściwy identyfikator wpisu, który chcemy zaktualizować.
No i teraz możemy po prostu wykonać ten
scenariusz i zostanie on wykonany dla tego konkretnego rekordu.
Oznacza to, że jeżeli teraz przejdziemy
sobie do historii, możemy przejść do edycji kolejnego wpisu.
Mało tego, jeżeli przejdziemy do zakładki incomplete executions,
będziemy mieć tutaj informacje o poszczególnych wykonaniach i dodatkowo
informację o tym, która z nich została zakończona.
Zatem możemy teraz przejść do szczegółów
kolejnych wykonań, a następnie znowu podstawić tutaj ręcznie identyfikatory
umożliwiające zaktualizowanie kolejnego zestawu danych.
Co więcej, nie wiem, czy było to
wystarczająco widoczne, natomiast w momencie wykonania tego scenariusza został
wykonany tylko ten moduł, w przypadku którego wystąpił błąd i dodatkowo jeżeli
byłyby podłączone do niego kolejne moduły, również zostałyby one wykonane.
Natomiast wszystkie, które wcześniej
wykonały się poprawnie zostaną tutaj pominięte.
Warto coś takiego mieć tutaj na uwadze.
Na samym końcu, po takiej ręcznej naprawie poszczególnych wpisów możemy przejść do
edycji głównego scenariusza i tutaj wprowadzić jakieś globalne zmiany, które
pozwolą nam zaadresować błędy, które miały miejsce.
W naszym przypadku chodziło o naprawę konkretnego modułu, więc po jego
naprawieniu możemy zapisać zmianę, a następnie ponownie aktywować scenariusz.
Także dzięki temu zyskujemy pełną kontrolę nad tym, jak wykonuje się nasz scenariusz
i co się dzieje w przypadku, gdy wystąpi jakikolwiek błąd.
Na sam koniec, jeżeli przejdziemy sobie do dokumentacji, mamy tutaj informację o tym,
że ta dyrektywa może być wykonana tylko wtedy, jeżeli będzie aktywowana opcja
przechowywania informacji na temat niekompletnych wykonać scenariusza.
Dodatkowo tutaj jest warto zwrócić jeszcze
uwagę na fakt jednej opcji, którą możesz aktywować w ramach scenariusza.
Mianowicie jest to opcja sekwencyjnego
przetwarzania informacji polegająca na tym, że jeżeli ją aktywujemy, a scenariusz
zostanie zapauzowany, to wszystkie pozostałe dane nie zostaną przetworzone.
Oznacza to, że jeżeli w przypadku naszego zestawu danych błąd wystąpiłby np.
w przypadku pierwszego scenariusza, w przypadku którego zaktualizujemy
identyfikator na błędny, no to zwróć uwagę, że w tym miejscu mamy
jedynkę, a w tym miejscu znajduje się potwierdzenie, że rzeczywiście została
tutaj podjęta próba przetworzenia pierwszego rekordu.
Wystąpił w jego przypadku błąd i wykonanie
scenariusza dla pozostałych wpisów zostało zatrzymane.
Miej to na uwadze ze względu na fakt, że wpływa to na zachowanie dyrektywy Break.
Następnie mamy tutaj informację o tym, że w przypadku aktywowania dyrektywy Break,
wszystkie pozostałe moduły nie zostaną wykonane.
Następnie pozostałe zestawy danych zostaną przetworzone normalnie, o ile nie została
zaznaczona opcja przetwarzania synchronicznego.
No i dodatkowo mamy tutaj jeszcze informację o tym, że dane wykonanie
scenariusza zostanie oznaczona tagiem warning tylko wtedy, jeżeli opcja
automatycznej próby wznowienia wykonania zostanie wyłączona.
I tym sposobem doszliśmy do końca tej lekcji.
A Ty na temat dyrektywy Break
wiesz wszystko czego potrzebujesz.
Dziękuję Ci za uwagę i zapraszam do kolejnych materiałów.