Komponenty
3 godz. 56 min · Figma · UI, UX i Webdesign
Natalia BieniasHead of Design w Mobee DickDla UI designera każdy szczegół ma znaczenie. Patrząc na to, z czego składają się interfejsy, można uprościć i powiedzieć, że są to właśnie kształty geometryczne, teksty lub ewentualnie ikony. Do tego dochodzi aspekt stosowania barw i dodatkowych efektów, które mają zbudować hierarchię wizualną w projekcie. Aby budować skuteczne interfejsy, trzeba dokładnie przyjrzeć się każdemu elementowi – a w tym warsztacie omówimy przyciski i linki tekstowe.
Oczywiście, nie będziemy opowiadać o projektowaniu tylko na bazie teorii. W Kursie poznasz wiele praktycznych wskazówek opartych między innymi na popularnym Material Designie. Poznasz porady, które z łatwością zastosujesz w swoich projektach, a także omówimy stany interakcji. Przekonasz się jakie najważniejsze elementy wizualne trzeba wziąć pod uwagę w projektowaniu.
W Kursie omówimy projektowanie takich elementów interfejsu, jak przyciski, formularze, taby i zakładki, listy i tabele czy wyskakujące okna. Przekonasz się jakich zasad warto przestrzegać, tak, by całość była estetyczna i wygodna dla użytkownika.
Dużą część Kursu poświęciliśmy na omówienie praktycznych wskazówek, dzięki którym będziesz sprawnie projektować wygodne interfejsy. Dowiesz się co robić, a czego unikać, tak, by nie powielać częstych błędów w projektowaniu.
W trakcie Kursu omówimy również stany interakcji na przykładzie popularnych Design Systemów - czyli Material, Carbon czy Fluent. Dowiesz się czym się różnią i jak wpłyną na proces projektowania elementów interfejsu.
Ten Kurs stworzony został z myślą o początkujących projektantach, którzy chcą stosować najlepsze techniki podczas projektowania interfejsów. Kurs pomoże też świetnie ugruntować zdobytą już wiedzę na temat elementów wizualnych.
Tabele różnią się wielkością, złożonością,
typem danych, lecz myśląc o tabeli mamy pewnie w głowie
określone składowe, jak kolumny, wiersze i komórki.
Ale jak to w projektowaniu interfejsów
bywa, musimy zwrócić uwagę na najdrobniejsze szczegóły.
Zacznijmy może od kolumn.
Kolumny to pionowe listy, które zawierają podobny typ danych w tabelkach.
Mogą to być imiona, nazwy produktów, ceny, wartości VAT albo kolumny, których głównym
elementem będą interaktywne komponenty, jak checkboksy albo ikony akcji.
Planując kolumnę musimy mieć na uwadze, jak długie treści mają się w niej znaleźć.
Jeżeli będzie to wartość liczbowa nie
przekraczająca dwóch lub trzech cyfr, to kolumna może być bardzo wąska.
Jeżeli mamy natomiast w kolumnie
umieszczać opis czy choćby imię i nazwisko lub adres mailowy, to musimy przewidzieć,
że być może nie wszystkie treści zmieszczą się w zaplanowanej przestrzeni.
Kolumny musimy oddzielić od siebie wizualnie.
Najprościej zrobić to przez wstawienie
cienkich linii pomiędzy lub zadbać o odpowiednie duże marginesy.
Pusta przestrzeń będzie działała w podobny sposób jak kreska.
Co więcej, może wizualnie odciążyć tabelę
i czasami nawet zaoszczędzić sporo miejsca.
Niezależnie od tego, jaki rodzaj przedzielenia wybierzemy, musimy
zaplanować marginesy, które powinny dyktować, gdzie tekst w kolumnie będzie
się zaczynał i do którego momentu maksymalnie się pojawi.
Wartości marginesów musimy uwzględnić w szerokości kolumny.
Jeżeli marginesy będą zbyt małe,
teksty będą zbyt blisko linii lub kolejnych tekstów w kolumnie obok.
W efekcie będziemy mieć dużo treści w
małej przestrzeni, co wpłynie na łatwość wyszukiwania i porównywania informacji.
Oczywiście pilnujemy, by odległości w kolumnach do tekstów były jednakowe.
Ale pilnujmy się też, żeby kolumny
nie były zbyt szerokie i za bardzo oddalone od siebie.
Utrudni to tak samo jak małe przestrzenie, porównywanie informacji i sprawi,
że zaburzy się rytm czytania, a dodatkowo nie wygląda to zbyt atrakcyjnie.
Tego będziemy pilnować zwłaszcza przy projektach dużych rozdzielczości.
Jeżeli nasza tabelka wygląda bardzo
zgrabnie, zgrabnie w małych i średnich szerokościach, to przy pilnujmy, żeby nie
rozciągała się za bardzo na maksymalne szerokości ekranów.
Możemy to zapisać w formie jakiejś
dokumentacji tekstowej przekazując projekt deweloperowi, albo pokazać to na
przykładzie jednej tabelki w projekcie, po prostu pokazując do jakiej
szerokości maksymalnie taka tabela powinna się rozciągnąć.
Myśląc o szerokości kolumny, musimy też zaplanować, co, gdy tekst będzie dłuższy.
W jaki sposób kolumna powinna się zachowywać, np.
skracać frazę trzema kropkami albo zawijać tekst do dołu?
Przemyślenie i dostosowanie tego zachowania do typów danych może wydawać
się wtórne, ale uwierzcie mi, że nie chcecie, by przypadkiem dane skracały się
w taki sposób, że niemożliwe będzie ich odróżnienie.
Na przykład w sytuacji, w której
najczęściej używane numery identyfikacji np.
paczek w systemie to kilka ostatnich cyfr, które akurat się utnie, bo nie mieszczą
się w całości i zostały skrócone do trzech kropek.
W dodatku dochodzi temat tego, jak pokażemy użytkownikom ukrywane np.
pod kropkami treści.
Możemy to zrobić przez pokazanie tooltip'a po najechaniu kursorem na skróconą nazwę.
To, co również musimy przewidzieć to formatowanie tekstu w tabeli.
Standardowo wyrównujemy wszystkie wartości do lewej strony.
Przede wszystkim uporządkuje to wizualnie
tabelę, zwłaszcza gdy rezygnujemy z linii przebiegających kolumnę.
Wyrównanie do prawej strony możemy
stosować przy wartościach liczbowych, które chcemy porównywać np.
liczba odtworzeń, kwotę, liczbę dostępnych produktów itd.
Dzięki temu na pierwszy rzut oka widzimy różnicę w szerokości tej liczby.
Ile tamtych cyferek się w tej liczbie znajduje i te o wyższych wartościach
będą po prostu szersze, więc będą się rzucały bardziej w oczy.
Zasada ta nie musi być zastosowana przy numerach telefonów czy numerach
identyfikacyjnych, bo tam nie dochodzi do tego porównywania wartości.
Wiersze to poziome listy zbierające informacje o jednym elemencie.
Jeżeli mamy tabelkę z danymi osobowymi, to
jeden wiersz będzie odpowiadał jednej osobie w wierszu.
Możemy mieć różne typy treści teksty, liczby, obrazki, ikony czy przyciski.
To, na co będziemy zwracać tu uwagę, to
przede wszystkim ich wysokość, czyli marginesy nad i pod treścią.
Wiersze zbyt blisko siebie będą dawały
wrażenie bardziej zbitych i mniej przyjemnych do czytania.
Zbyt wielkie odległości między wierszami utrudnią porównywanie informacji między
nimi lub wręcz uniemożliwią, bo niewiele z nich zmieści się na ekranie jednocześnie.
Tak jak w przypadku kolumn, musimy wizualnie rozdzielić wiersze między sobą.
Możemy to zrobić separatorami
pustą przestrzenią lub rozróżniając naprzemiennie tła wierszy.
Warto mieć na uwadze, że jeśli używamy już separatorów w kolumnach,
to dodanie i w wierszach sprawi, że utworzy nam się widoczna siatka,
która zamiast pomóc, będzie odwracać uwagę użytkownika od treści.
Takie rozdzielenie poszczególnych komórek
sprawdza się w tabelach, gdzie mamy wiele danych upchnięte w małej przestrzeni.
Nie dalibyśmy rady inaczej rozdzielić kolumn i wierszy od siebie.
Jeśli nasza tabelka jest lżejsza, możemy zdecydować się tylko na
rozdzielanie separatorami wierszy lub samych kolumn.
Układając treści w wierszach, które mają więcej niż jedną linię tekstu, musimy
również ustalić, w jaki sposób wyrównują się teksty w pionie.
Najlepiej jest stosować wyrównanie do góry, co uporządkuje nam wizualnie tabelę.
Jeżeli wydrukujemy treści w pionie, przy dużej ilości ich będziemy mieć efekt
skoków, co negatywnie wpływa na rytm czytania, a tym samym sprawi, że dłużej i
trudniej będzie porównywać zestawianie danych.
Taka tabelka będzie wtedy też wyglądała bardziej chaotycznie.
Możemy zaprojektować tabelę, w której
wiersze można zaznaczać najczęściej przy użyciu checkboxa.
Oprócz zmiany stanu kontrolki
powinniśmy również odróżnić oznaczony wiersz od pozostałych.
Można to zrobić przez zmianę tła
lub podbicie cieniem, tak by wizualnie wiersz wyszedł trochę na wierzch.
Jeżeli dajemy opcję zaznaczania checkboxami,
najlepiej stworzyć dedykowaną kolumnę, która składa się właśnie z nich.
Takie kolumny często pojawiają się na
samym początku tabeli jako pierwsza lub druga kolumna.
Tym samym warto przewidzieć opcję zaznaczania wszystkich wierszy w tabeli.
Możemy to zrobić umieszczając w nagłówku
tabeli checkbox, który będzie zaznaczał i odznaczał wszystkie elementy.
Dodatkowo w niektórych tabelach spotkacie się z możliwością rozwinięcia treści np.
przez użycie ikonki strzałki w dół,
która dodatkowe treści pokaże poniżej, rozciągając wysokość wiersza.
Zobaczcie jak z kolei robi to WordPress.
Tabele w panelu obsługi po najechaniu
kursorem na wiersz odsłaniają dodatkowe opcje pod postacią kilku linków.
Zaprojektowanie stanu po najechaniu
kursorem na wiersz to interakcja, o której nie powinniśmy zapominać, zwłaszcza w
tabelach, gdzie mamy zestawienia dużych ilości danych.
Opcja podświetlania wiersza jest całkiem przydatna i są osoby, które będą używać
jej, by zaznaczać sobie wiersz, który ich interesuje, albo który właśnie oglądają.
Warto wspomnieć jeszcze o nagłówkach tabeli.
To dodatkowy wiersz wyświetlany na samej górze tabeli, który służy do wytłumaczenia
użytkownikowi, czym właściwie są wyświetlane poniżej dane.
Najprościej mówiąc to wiersz z tytułami kolumn.
Sam wiersz najczęściej różni się wizualnie od wierszy niżej.
Chodzi o to, żeby użytkownicy nie mylili go z danymi w tabeli.
Może mieć inną wysokość, tło lub wyróżniającą typografie.
Teksty pisane wielkimi literami, pogrubione fonty lub inne ich rozmiary.
Pilnujmy jednak, by tytuły zaczynały się w tym samym miejscu, w którym zaczynają się
teksty w całej kolumnie i były wyrównane w ten sam sposób.
Jeżeli mamy kolumnę, w której liczby będą wyrównane do prawej, tytuł kolumny również
powinniśmy wtedy wyrównać do prawej strony.
I tak samo, jeżeli mamy kolumny wyrównane
do lewej, porównamy tytuły do lewej strony.
Dodatkową funkcją, która może pojawić się w nagłówkach jest opcja sortowania.
Sortowanie może być oczywiście zupełnie
osobnym elementem wyświetlanym nad tabelą, ale spotkacie się z tabelami, które dodają
ikonę sortowania właśnie tuż obok nagłówków.
O sortowaniu i filtrowaniu będziemy mówić
jeszcze w dalszej części warsztatu, bo to tematy właściwie na osobne kursy.
Przy długich tabelach warto wziąć pod
uwagę również opcję przypinania nagłówka tabeli do górnego okna przeglądarki.
Pozwoli to na stałe kontrolowanie, jakiego
typu treści przeglądamy, zwłaszcza gdy jest ich dużo i łatwo się pomylić.
Tutaj jak widzicie scrollując
cały czas widzę, że podane liczby to rok, data czy wiek.
Na koniec wspomnieć warto również o tle tabeli tak zwanym kontenerze.
Jak już sobie poskładam te wszystkie
kolumny i wiersze i nagłówki tabeli, to ubieramy to wszystko właśnie w tzw.
kontener, który zamyka wszystkie te elementy w ramach jednej tabeli.
Może mieć inne tło niż pozostałe elementy na stronie, ale musimy pamiętać, by było
odpowiednio kontrastowe dla danych w tabeli i nie może utrudniać czytania.
Może mieć dodatkową ramkę lub cień, ale to
powinniśmy dobierać zawsze do stylu elementów na stronie.