od Podstaw
6 godz. 10 min · Excel · Biznes i Automatyzacje
Michał KowalczykTrener i założyciel w Excellent Work - Skuteczna Nauka ExcelaEfektywna praca w Excelu zaczyna się od płynnego poruszania się w arkuszach i tabelach. W tej części kursu skupimy się na wprowadzaniu danych, ich edycji i tworzeniu układów, które znacznie poprawią czytelność raportów. Nauczysz się też, jak sprawnie sortować i filtrować duże zestawy informacji, by w kilka chwil wyciągać z nich najważniejsze wnioski. Pokażę Ci również sztuczki przydatne na co dzień, dzięki którym oszczędzisz mnóstwo czasu.
Excel oferuje imponującą liczbę funkcji, które pozwalają na głęboką analizę dowolnych danych – od formuł tekstowych, przez przetwarzanie dat, po budowanie złożonych wyrażeń logicznych. W tej części kursu zobaczysz, jak łączyć różne funkcje w jedno, aby poszerzyć ich możliwości. Dowiesz się, jak tworzyć warunkowe formuły, które będą automatycznie reagować na zmiany w arkuszu. Dzięki temu aktualizacje danych w tabeli wyliczą się same, bez dodatkowej pracy z Twojej strony.
Nawet najlepsze dane nie mają większej wartości, jeśli nie umiesz ich właściwie zaprezentować. Dlatego w kolejnej sekcji nauczysz się tworzyć klarowne tabele przestawne i atrakcyjne wizualizacje. Wykorzystasz listy wyboru, by ograniczyć liczbę błędów przy wprowadzaniu danych, a następnie za pomocą wykresów pokażesz wyniki w jasny i przystępny sposób. Zyskasz praktyczne umiejętności tworzenia zestawień w oparciu o Tabele Przestawne.
Na koniec kursu zebrałem najczęstsze błędy, na jakie trafiają nawet zaawansowani użytkownicy, i pokazałem, jak skutecznie ich unikać. Dostaniesz pakiet najlepszych praktyk, przydatnych skrótów klawiszowych oraz zestaw praktycznych rad, które pomogą Ci rozwiązać typowe problemy w Excelu. Do zobaczenia w kursie!
Ten kurs powstał z myślą o osobach, które pracują już z Excelem oraz tych, które dopiero rozpoczynają przygodę z tym programem. Z kursu najwięcej wyniosą osoby, które:
Ok, no to popracujmy trochę z funkcjami tekstowymi, aby lepiej
zapoznać się z ich działaniem.
W kolumnie B zwróć pozycję spacji z kolumny Imię i nazwisko.
To będzie dla nas cenna informacja, która przyda się w dalszej części.
A więc korzystamy z funkcji znajdź, wpisujemy zna i tabem zatwierdzamy.
Mamy funkcję Znajdź co jest naszym szukanym tekstem.
Cudzysłów. Spacja.
Cudzysłów. Szukamy spacji.
W jakim tekście szukamy tej spacji? A więc średnik.
Szukamy w tekście, który znajduje się w komórce obok.
Jaka ma być liczba początkowa?
No w zasadzie zaczynamy od początku.
Nie ma tutaj podanych warunków, od którego znaku chcemy szukać, więc po prostu
zamknijmy nawias i zatwierdzimy enterem.
Przeciągnijmy funkcję do dołu klikając na ten mały zielony kwadracik w
prawym dolnym rogu komórki dwuklik. No i voila!
Mamy informację o pozycji spacji. Świetnie!
Teraz potrzebujemy wyciągnąć imię.
I teraz zwróć uwagę, jak fajnie przyda nam się to, co zobaczyliśmy w kolumnie B.
Do wyciągnięcia imienia użyjemy funkcji lewy, a następnie wybierzemy tekst i
liczbę znaków, która nas interesuje.
No właśnie, jaka to będzie liczba znaków?
Dla każdego imienia będzie ona różna.
W przypadku Roberta byłoby to 6 znaków.
Natomiast jeżeli przeciągniemy sobie tę funkcję teraz do dołu, no to wychodzi na
to, że część imion nie wyszła tak, jak byśmy chcieli.
Dlaczego?
Dlatego, że spacja w imieniu i nazwisku będzie w różnym miejscu.
No właśnie.
Do tego przyda nam się to, co znajduje się w komórce obok, czyli
informacja o miejscu spacji.
Zatwierdzimy enterem, przeciągnijmy w dół. No i zobaczmy.
Wszystko wyglądałoby prawie idealnie.
Dlaczego prawie idealnie?
No dlatego, że mamy pozycję spacji.
A więc jeżeli wyciągamy z Roberta Surmacka 7 znaków od lewej, to wyciągamy również ze
spacją, co zresztą możemy policzyć raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem.
Czyli te nasze imiona zawierają na końcu spację.
Nie jest to coś, na czym nam zależy.
W związku z tym możemy edytować naszą formułę i od liczby znaków, czyli
pozycji spacji, odjąć jedynkę.
To spowoduje, że uzyskamy dynamicznie dokładną liczbę ostatniego
znaku imienia konkretnej osoby.
Zatwierdzamy Enterem, przeciągam do dołu. No i voila!
Już te wyniki są prawidłowe.
Kolejno skorzystajmy teraz z nazwiska.
A więc nazwisko znajduje się w środku naszego tekstu, czyli Robert Surmiak.
Wpiszmy fragment tekstu.
Szukamy w imieniu i nazwisku. Liczba początkowa.
Ta liczba początkowa będzie się zmieniała.
Będzie to znak o 1 za spacją, czyli pozycję spacji już mamy.
Ona się znajduje w komórce B9 i do tej pozycji spacji potrzebujemy dodać 1 znak.
To jest świetna informacja dla nas, bo wiemy już, że ten znak o jeden za spacją
to jest znak rozpoczynający nasze nazwisko.
Pojawia się pytanie no dobra, ale jaka jest liczba znaków w nazwisku?
No i tutaj moglibyśmy próbować precyzyjnie obliczyć, jaka to jest liczba.
No bo moglibyśmy skorzystać na przykład z funkcji długość od funkcji
długość odjąć pozycję spacji.
No i to by nam spowodowało jakiś tutaj kierunek do precyzyjniejszego
obliczenia tej liczby znaków.
Ale w przypadku funkcji fragment tekstu, jeżeli wpiszemy jakąś dużą liczbę, np.
Będzie to liczba 100, a funkcja nie znajdzie aż tylu znaków w nazwisku.
To zwróci tyle, ile znajdzie, czyli nie da nam nazwiska i pozostałej liczby spacji,
tak żeby w sumie wyszło 100, tylko po prostu skończy szukanie na
ostatnim znalezionym znaku.
Bez względu na to, czy tych znaków jest 6, 15 czy 40.
Zatwierdzimy enterem.
No i uzyskujemy tutaj nazwisko.
Przeciągnijmy funkcję do dołu. No i voila!
W zasadzie bez roboty mamy zwrócone również nazwisko.
Teraz mamy prośbę o to, aby połączyć nazwisko z imieniem w
odwrotnej kolejności. Zróbmy to.
Skorzystamy z funkcji konkatenacji.
Zaczynamy od nazwiska do nazwiska dołączymy przy użyciu symbolu konkatenacji
cudzysłów, spacja, cudzysłów, spację.
No bo spacja jest nam tutaj potrzebna, a następnie potrzebne jest nam imię.
Zatwierdzamy Enterem.
Przeciągamy do dołu.
No i voila!
Nasze zadanie zostało wykonane.
Świetnie.
Przygotowałem dla Ciebie jeszcze jedno zadanie.
Rozwińmy je korzystając z symbolu konkatenacji, czyli
znaku, którego przed momentem używaliśmy.
Stwórz zdanie w formie imię, nazwisko z miasta i nasze konkretne miasto.
Zabierzmy się do pracy.
A więc równa się imię.
Dołączamy do imienia spacje, czyli cudzysłów, spacja, cudzysłów.
Dołączamy następnie nazwisko.
Kolejno dołączamy zaczynając od cudzysłowia, przecinek z
miasta, dwukropek i spacja.
Żeby zrobić sobie przestrzeń pomiędzy nazwą miasta, zamykamy cudzysłów
i dołączamy nazwę naszego miasta.
Zatwierdzamy enterem. No i mamy.
Alicja Kowal z miasta Kraków.
Przeciągamy w dół.
W ten oto sposób stworzyliśmy dynamiczne zdania.
Gdybyśmy na przykład zdecydowali zmienić się jakąś nazwę miasta, ta formuła
dynamicznie nam się tutaj przeliczy i będzie nam to działało.
To tyle w kwestii przećwiczenia funkcji tekstowych.
Wróćmy jeszcze na moment do poprzedniego zadania, ponieważ chcę pokazać Ci trochę
bardziej zaawansowane podejście do rozwiązania tego przygotowanego
przez nas zestawienia.
Otóż moglibyśmy spróbować napisać funkcję, Funkcje.
Czyli zagnieździć jedną funkcję, w drugiej, umieścić jedną funkcję w drugiej,
tak aby rezultat powstał od razu w tej konkretnej komórce.
Jak moglibyśmy to zrobić?
Najprościej jest uczyć się właśnie rozbijając sobie formuły
na poszczególne kolumny.
Zobaczmy jak wygląda sytuacja w kolumnie z imieniem.
Odwołaliśmy się do komórki A9, w której są dane źródłowe, a w tym elemencie
odwołaliśmy się do komórki B9, w której znajduje się nasza funkcja Znajdź.
I teraz moglibyśmy wejść w tą funkcję.
Skopiować ją bez znaku równa się. To jest bardzo ważne.
Bez znaku równa się ctrl+C.
Skopiowałem tekst tej funkcji, wracam do Roberta i teraz zamiast
B9 zaznaczam to B9.
Wklejam tę moją funkcję Znajdź. I co teraz się dzieje?
Mam funkcję lewy, która zawiera tekst, a której liczba znaków jest podawana od
razu przez funkcję znajdź, która znajduje się w tej komórce.
Zatwierdzam enter, przeciągam sobie w dół i zobacz, co się stanie, jeżeli ja teraz
usunąłbym sobie te moje obliczenia z kolumny B.
Nic tutaj się nie stanie, jeżeli chodzi o te funkcje.
Oczywiście funkcje pozostałe nie były przed tym zabezpieczone, one uległy
zmianie, ale ta funkcja, jeżeli chodzi o wyciągnięcie imienia, działa właściwie.
Wciśniemy sobie Ctrl+Z i wciśnijmy sobie Ctrl z.
Jeszcze raz i jeszcze raz, aby wrócić do sytuacji, gdzie nie ma tego
naszego zagnieżdżenia.
Moglibyśmy oczywiście to samo zrobić w przypadku funkcji mid, czyli pod B9
podstawić to co wcześniej mamy skopiowane, a na samym końcu nawet do komórki D9
wkleić to co się znajduje w C9 i stworzylibyśmy sobie już taką
bardzo długą, zagnieżdżoną funkcję.
To jest już temat trochę bardziej zaawansowany, ale chcę pokazać Ci, że
mając takie składowe, możesz ucząc się tworzenia formuł umieszczać jedną funkcję
w drugiej, tworząc rozwiązania, które znajdują się już bezpośrednio
w jednej kolumnie.
Możesz sobie wykonać takie ćwiczenie, jeżeli masz przestrzeń.
Jeżeli chcesz, po tej lekcji zachęcam do tego, aby to zrobić.
To tyle w tej lekcji.
W kolejnej pokażę Ci, jakie możliwości mają funkcje tekstowe w Excelu.
Do zobaczenia!