UX: Projektant i psychologia

0:00Okej. Przejdźmy teraz do podsumowania. Jest kilka zasad, o których powinniśmy

0:05pamiętać na koniec i to są zasady niekoniecznie związane z

0:09całą architekturą informacji, ale jako projektanci, którzy architekturą informacji

0:13będziemy się zajmować, musimy o nich pamiętać, bo

0:18jest to temat z pogranicza psychologii i projektowania. I będzie dotyczył

0:22każdego projektanta, który będzie pracował z treścią i który będzie projektował

0:26coś dla użytkowników. Po pierwsze to, o czym już wspominałam

0:30przy okazji testów: musimy pamiętać, że projektant to nie użytkownik. Projektant

0:34nigdy nie będzie użytkownikiem, projektant ani klient nigdy nie będą użytkownikami. Więc

0:40jeżeli zakładamy, że my doskonale wiemy, co robią użytkownicy albo przychodzi klient

0:44i mówi, że on doskonale zna swoich klientów, on zna swoich użytkowników, oni

0:48robią to tak i tak, to możemy niestety przestrzelić

0:52się z tymi założeniami, może okazać się, że tak do końca ich nie znamy, że zakładamy,

0:57że oni wiedzą trochę więcej. W psychologii mówimy o tak zwanych błędach

1:01poznawczych i właśnie takie zakładanie, że użytkownicy wiedzą więcej,

1:05niż nam się wydaje, jest błędem poznawczym, który nazywamy klątwą

1:09wiedzy. I jeżeli coś jest oczywiste dla nas, wcale nie

1:13musi oznaczać, że również będzie oczywiste dla użytkownika. Jeżeli ten

1:17użytkownik będzie ekspertem, prawdopodobnie będziemy bliżsi tych

1:22założeń, ale są użytkownicy, którzy nie korzystają tak sprawnie z internetu

1:26jak my, którzy nie korzystają z takich samych aplikacji, rozwiązań jak

1:30my, więc nie potrafią odtworzyć pewnych procesów i zachowań z

1:34innych narzędzi, i będą po prostu zagubieni w tej architekturze, którą

1:39dla nich stworzymy. Więc pamiętajmy: nie jesteśmy użytkownikami, nie

1:43jesteśmy naszymi użytkownikami, więc jeżeli chcemy sprawdzić, czy faktycznie

1:47nasze rozwiązania są użyteczne i dobre, to po prostu porozmawiajmy

1:51z tymi użytkownikami, zanim poczynimy pewne założenia, które

1:55po prostu mogą nie być trafne. Kolejna rzecz, o której musimy

2:00pamiętać, to fakt, że nasza pamięć jest ograniczona. Niestety,

2:04ale funkcjonuje coś takiego jak przeciążenie poznawcze. Myślę, że dobrze,

2:09doskonale o tym wiecie, kiedy korzystacie z internetu przez

2:13cały dzień, kiedy dostajecie całą masę powiadomień w waszych smartwatchach,

2:17w smartfonach, na komputerach - ciągle jest jakieś powiadomienie o nowej poczcie,

2:21ktoś tam pisze na Facebooku, trzeba do kogoś

2:25oddzwonić, zadzwonić, kalendarz przypomina o jakimś spotkaniu. Cały czas jesteśmy

2:29bombardowani informacjami, cały czas wszystko krzyczy i próbuje skupić naszą

2:34uwagę. No i w tym wszystkim jesteśmy my, jest nasza

2:39strona, którą właśnie tworzymy, jest użytkownik, który musi z niej skorzystać. I

2:43to jest jedna z kolejnych stron, z których będzie korzystał, jedna z kolejnych aplikacji,

2:47z których będzie korzystał, z których korzysta w jakimś kontekście, na

2:52przykład jadąc autobusem, kiedy nie za bardzo może się skupić na tym, co robi,

2:56kiedy pracuje na przykład obok dziecka, które krzyczy,

3:01woła i chce się bawić, kiedy w tle gra jakiś telewizor,

3:05gra muzyka albo ktoś coś do tej osoby mówi. Musimy pamiętać

3:09o tym, że jesteśmy ciągle rozpraszani, że bardzo rzadko mamy okazję w

3:13stu procentach skupić się na tym konkretnym zadaniu, na tym jednym

3:17procesie, zwłaszcza jeżeli to jest nasza strona, którą projektujemy, nie możemy zakładać,

3:22że zawsze w takich warunkach ci użytkownicy będą na przykład

3:26wypełniać formularze albo będą rezerwować jakiś

3:30lot czy pobyt w hotelu. Więc

3:34pamiętajmy o tym, bądźmy wyrozumiali i nie katujmy użytkownika

3:39niezrozumiałymi nazwami, komunikatami, które trzeba mocno

3:43przeanalizować, nad którymi trzeba się mocno

3:47zastanowić. Tak jak wspominałam o tej jasności wyborów

3:51w przypadku przycisków... czy użytkownik wie, w co powinien kliknąć? On

3:55to powinien zrobić intuicyjnie, on nie powinien się specjalnie nad tym zastanawiać. Powinniśmy mu

4:00w tym wszystkim pomagać. Co więcej musimy pamiętać, że ta

4:04pamięć jest ograniczona, więc nie wymagajmy od użytkownika zapamiętywania

4:08pewnych danych. Jeżeli chcemy, żeby coś wpisał, a wpisywał to już się

4:12w poprzednim etapie albo przy poprzednim zamówieniu, to

4:16możemy wyświetlić te dane, możemy autouzupełniać pewne dane, możemy

4:20sugerować pewne rozwiązania, popularne rozwiązania i w ten sposób skracać

4:25drogę użytkownika - i jednocześnie sprawiać, że on nie musi zapamiętywać

4:30tych wszystkich informacji. Kolejna rzecz to niemarnowanie

4:34czasu użytkownika. Ograniczajmy wybory użytkownika, nie zasypujmy

4:38go akapitami tekstów, gdzie nie są potrzebne i pozwalajmy

4:42skracać mu możliwie drogę. Projektujemy nasze struktury informacji

4:47tak, że jeżeli użytkownik chce pominąć jakieś treści, których nie musi wypełniać, to

4:51żeby mógł to zrobić w bardzo szybki sposób. Nie spamujmy wielką

4:55ilością komunikatów i tekstów, które nie są istotne z punktu widzenia użytkownika

4:59w tym danym momencie. Jeżeli mamy aplikację,

5:04to takim bardzo dobrym przykładem jest niezmuszanie

5:08przechodzenia przez onboarding użytkownika. To są czasami kroki,

5:12które trzeba wypełnić, które trzeba odbębnić,

5:17żeby wejść do aplikacji, a może ten użytkownik chce od razu do niej wejść i sprawdzić, jak

5:21ona działa. Więc dajemy wybór użytkownikowi, dajemy mu możliwości skracania

5:25działań. Jeżeli jest użytkownikiem, który jest już

5:29ekspertem, który nie jest nowicjuszem, który wie, jak poruszać się po naszym interfejsie, też

5:34umożliwiajmy mu automatyzację pewnych zadań - tak, żeby

5:38po prostu przyjemniej mu się z tego interfejsu korzystało. No i przede

5:42wszystkim wspierajmy to, żeby łatwo się było nauczyć tego interfejsu.

5:46Jeżeli ktoś już raz wszedł na naszą stronę, za każdym razem

5:50kolejnym kiedy będzie na nią wchodził, fajnie by było, żeby nie musiał się uczyć tego wszystkiego

5:54na nowo, żeby te nazwy były rozmieszczone w taki sposób i nazywane

5:59w taki sposób, żeby od razu narzucały pewne skojarzenia użytkownikom -

6:03żeby za każdym razem kiedy ten użytkownik wchodzi na daną zakładkę,

6:07nie musiał się zastanawiać w jakiej kolejności i co musi zrobić, tylko

6:11ta struktura treści była zaprezentowana i złożona w taki sposób, że

6:15faktycznie sugeruje pewne rozwiązania. Więc wybierajmy

6:19nazwy intuicyjne, które kojarzą się z wykonywanym zadaniem, a

6:24to sprawi, że następnym razem kiedy użytkownik będzie chciał skorzystać z

6:28tej strony prawdopodobnie będzie wiedział, jak to zrobić.