UX: Lo-fi vs hi-fi

0:00Kolejna rzecz, nad którą musimy się zastanowić to jak szczegółowy będziemy robić

0:04nasz prototyp. Mówimy wtedy o prototypach lo-fi i hi-fi, czyli

0:08low fidelity i high fidelity. O co tak naprawdę chodzi? Kiedy

0:12tworzymy prototyp, musimy zastanowić się czy chcemy dokładnie

0:16przedstawiać poszczególne elementy interfejsu, czy chcemy pokazać tam

0:21konkretne teksty, czyli tak naprawdę co i po co tworzymy

0:25w danym prototypie. Jeżeli chcemy, żeby przetestować

0:30sobie architekturę informacji, chcemy sprawdzić czy użytkownik

0:34wie jakie zakładki dokładnie klika i jak porusza się po tej architekturze

0:39i po tej strukturze, którą stworzyliśmy, no to będziemy musieli zadbać odpowiednio o

0:43to, żeby nazwy tych zakładek zostały wyeksponowane, żeby użytkownik

0:47rozumiał, że wchodząc na daną podstronę widzi jakieś konkretne materiały. Ale

0:51czasami jest tak, że nieważne jest co tak naprawdę jest na danym ekranie i istotniejsze

0:56dla nas będzie to, że są jakieś kolejne kroki i w jakiej

1:00kolejności użytkownik będzie coś wykonywał, w jaki sposób będzie szukał pewnych

1:04informacji. Więc może się okazać, że czasami będziemy

1:08musieli skupiać się na detalach, będziemy musieli pokazać te wszystkie

1:12interakcje, będziemy musieli pokazać wszystkie animacje i wtedy będziemy mówić

1:17o tych prototypach o wysokiej szczegółowości detalu. Natomiast

1:21czasami będą to po prostu szybkie szkice, bardzo niedokładne, gdzie te teksty

1:26będą po prostu jakimś szlaczkiem, a zamiast obrazu będzie przekreślony prostokąt

1:30i to nam tak naprawdę wystarczy, żeby przetestować już jakiś pomysł. Więc

1:35decydując się na to czy robimy od razu interfejs hi-fi'owy,

1:39czy będziemy pracować tylko w tym lo-fi i potem będziemy przechodzić

1:44po prostu do graficznego interfejsu użytkownika, to

1:48jest decyzja, którą warto podjąć również na samym początku. Oczywiście

1:53prototyp hi-fi'owy wcale nie musi wyglądać już jak ten skończony produkt. To

1:58też warto pamiętać o tym, że granica między lo-fi'em i hi-fi'em

2:02jest naprawdę umowna i czasami sami projektanci nie do końca wiedzą czy

2:06to co tworzę to już jest hi-fi, czy może jeszcze lo-fi. Więc te nazwy

2:11tak naprawdę nie są tak istotne w naszej codziennej pracy, ale

2:15samo to czy będziemy skupiać się na detalu i na wizualizacji pewnych elementów, czy

2:20to, że na początku będziemy pracować tylko na tym niskim poziomie szczegółowości, będziemy

2:25sobie po prostu coś tam rozrysowywać, coś tam dłubać,

2:29żeby pokazać pewien proces, jest istotną decyzją do

2:33podjęcia. W tych bardzo rozbudowanych prototypach cyfrowych

2:37możemy pokazywać już jakieś zdjęcia, możemy pokazywać obrazy. Zdarza

2:42się również, że ten prototyp ostateczny wygląda już jak skończony produkt,

2:46że on jest w pełni kolorowy, że dobrana jest odpowiednia typografia, że dobrane

2:50są ikony, bo chcemy przetestować na przykład sposób w jaki użytkownicy

2:54odbierają wizualną stronę naszego serwisu. I wtedy zdecydowanie możemy

2:58mówić o tym, że ten nasz interfejs już powstał

3:02jako ten prototyp hi-fi'owy. Natomiast możemy również

3:07prototypy hi-fi'owe przedstawiać w czerni i bieli, tam nie muszą pojawić się żadne obrazy, nie

3:11muszą pojawiać się jakieś ikony, ale te interakcje już są na tyle rozbudowane i te

3:15szczegóły na tyle dopracowane, że użytkownik wciąż widzi różnicę między poszczególnymi

3:19komponentami, jest w stanie rozróżnić te elementy, jest w stanie przewidzieć jak one

3:23będą działać. Więc jaka jest tak naprawdę różnica między tym lo-fi'em a hi-fi'em? No

3:28w przypadku prototypów hi-fi'owych możemy mówić już o kolorze, możemy mówić

3:32o zdjęciach, o ilustracjach. Bardzo często mówimy również

3:37o takich prototypach, gdy są bardzo rozbudowane, kiedy tych

3:41ścieżek, które zaprojektowaliśmy jest bardzo dużo, zastanawialiśmy

3:45się nad najdrobniejszymi detalami, nawet najmniej istotnych stron, nad

3:49którymi pracowaliśmy. One bardzo często są interaktywne, one mają w sobie

3:53bardzo dużo tej interaktywności. Poza zwykłymi przejściami między

3:57ekranami to mogą być jakieś wysuwane panele, to mogą być wyskakujące

4:02okna, mogą pojawiać się animacje, które sugerują, że jakieś dane się ładują, kiedy

4:06tak naprawdę w ogóle nie ma tam danych, których pisaliśmy. One po prostu będą

4:10w jakimś stopniu zbliżonym do tego końcowego udawać produkt,

4:14nad którym pracujemy. Natomiast jeżeli mówimy o prototypach lo-fi, to tak naprawdę

4:18wszystko co będzie odwrotnością tego, co przed chwilą powiedziałam, czyli prototypy

4:23bardzo uproszczone, one bardzo często nie mają większości tekstów jeszcze wpisanych

4:27w odpowiednie pola. Ale wciąż starajmy się unikać

4:31lorem ipsum, starajmy się wpisywać teksty, które nawet jeżeli nie są skończonymi

4:35tekstami, są jakimiś tekstami nawet ze strony konkurencji pobranymi, nawet jakimiś

4:39takimi, które są tekstami roboczymi. Bo użytkownik, który

4:43będzie testował taki prototyp, nawet ten lo-fi'owy, musi zrozumieć co tak

4:47naprawdę znajduje się na ekranie, jak nazwane są poszczególne elementy, żeby w ogóle móc

4:51wykonywać jakieś działania na tym prototypie. I jak najbardziej możemy

4:56tworzyć prototypy lo-fi'owe tylko na papierze. Możemy

5:00również tworzyć cyfrowe lo-fiki, więc tutaj nie

5:04mamy żadnego ograniczenia i zakładamy, że w przypadku takiego prototypu, który

5:08nie charakteryzuje się tą wysoką szczegółowością poszczególnych

5:13elementów, nie wszystkie elementy tego interfejsu muszą być jasne. Tam

5:17nie wszystko musi się tłumaczyć, to nie jest ważne, żeby użytkownik rozpoznał poszczególne

5:21elementy. Najważniejsze są te, które faktycznie chcemy przetestować, które z

5:25punktu widzenia nas jako projektantów będą istotne. Tak naprawdę

5:29wszystko rozchodzi się o to, żeby dopasować rozwiązanie do potrzeb.

5:33Pamiętajcie jednak, że jeżeli zdecydujemy się na to, żeby

5:38tworzyć w całości prototyp lo-fikowy,

5:42że wszystko będzie o takiej niskiej szczegółowości, zaprojektujemy

5:46tych ścieżek bardzo dużo, a potem okaże się, że jednak przydałby nam

5:50się taki hi-fi'owy prototyp, to przerabianie takiego lo-fika na hi-fika

5:55może być bardzo czasochłonne. Więc czasami lepiej zdecydować się na to, że na

6:00pierwszym etapie stworzymy sobie kilka szkiców, będziemy pracować nad koncepcjami, a potem

6:04przekładamy to wszystko już na prototyp hi-fi'owy, będzie lepszym rozwiązaniem

6:08niż taka praca, która będzie ciągle powtarzała te

6:12same schematy. Nie chodzi o to, żeby stworzyć papierowy prototyp lo-fikowy i w

6:16całości zaprototypować wszystkie elementy, żeby później dokładnie to samo zrobić

6:20na ekranie komputera, dodając poszczególne interakcje i bawiąc

6:25się w detale. Raczej starajmy sobie skracać

6:29tą pracę, starajmy się pracować tak, żeby nam było wygodnie i szybko, żebyśmy

6:34mogli faktycznie korzystać z tego jako narzędzia, a nie poświęcać masę

6:39czasu i uwagi na to, żeby dopracować jakiś prototyp, żeby on w jakiś określony

6:43sposób wyglądał.