UX: Szalone ósemki

0:00I ostatnie ćwiczenie, które może nam się przydać w takim momencie kiedy stajemy

0:04przed ścianą i nie wiemy co dalej, to tak zwane crazy eights,

0:09czyli szalone ósemki. I prawdopodobnie gdzieś już kiedyś słyszeliście

0:13o takim ćwiczeniu. Ono również może być częścią wspomnianego w poprzedniej

0:17lekcji design studio, ale jak najbardziej może funkcjonować jako takie ćwiczenie,

0:22które wykonujemy poza całą organizacją, w tej przestrzeni tych wszystkich ludzi,

0:26którzy mieliby wziąć udział w jakimś grubszym warsztacie. Na

0:30czym polegają szalone ósemki, o co w tym wszystkim chodzi? Koncepcja tego ćwiczenia jest

0:34bardzo prosta. Bierzemy zwykłą kartkę A4, zginamy ją na cztery części, a

0:39następnie w każdej z tych części rysujemy

0:43jeden projekt. Jeżeli zastanawiamy się nad tym jak powinien wyglądać na przykład

0:47profil użytkownika w naszym sklepie internetowym albo w jakimś produkcie,

0:51nad którym pracujemy, to w ciągu ośmiu minut musimy

0:55wygenerować osiem pomysłów na profil tego użytkownika i rozrysować je

0:59na kartce. Żeby zorganizować taką sesję ósemkową,

1:04potrzebujemy po prostu stopera (to może być zwykły alarm w telefonie,

1:08który ustawimy na osiem minut), potrzebujemy przynajmniej dwóch

1:12osób, które będą pracować w ten sposób. Oczywiście

1:17nic nie stoi na przeszkodzie, żebyście samodzielnie motywowali się w ten sposób i w krótkim

1:22czasie wymyślali jak największą ilość rozwiązań. Ale całkiem nieźle crazy eights

1:27działają kiedy działamy w grupie, więc jeżeli będą to minimum dwie osoby, a najlepiej cztery

1:31do pięciu, możemy wygenerować naprawdę całkiem sporo ciekawych

1:36rozwiązań. No i tak, nastawiamy ten nasz stoper, mamy osiem

1:40minut na to, żeby rozrysować i jak najszybciej, na niskim poziomie

1:44szczegółowości oczywiście tworzymy szkice, które rozwiązują

1:48problem, nad którym się wcześniej zastanawialiśmy. Następnie po

1:53upływie tych ośmiu minut nie zostawiamy sobie ani minuty dłużej na rysowanie, dajemy

1:57każdej osobie od dwóch do trzech minut, żeby przedstawiła rozwiązania, które

2:01narysowała. Jeżeli chcemy zaoszczędzić czas, możemy pokusić się o to, żeby dana

2:06osoba wybrała te najciekawsze, ale zachęcam zawsze do tego, żeby przedstawić wszystkie,

2:10ponieważ dla jednej osoby coś, co będzie nieciekawym i trochę głupim rozwiązaniem,

2:14dla drugiej osoby może być bardzo inspirujące i sprawi, że pojawi się jeszcze

2:18więcej nowych pomysłów. I ten moment kiedy zaczynamy

2:23rozmawiać o swoich projektach, zaczynamy dopytywać się jak działałoby to, a jak

2:28wyświetlała ]by się ta informacja, to ten moment kiedy powstaje coraz więcej pomysłów i

2:32coraz więcej rozwiązań danego problemu. Więc warto rozmawiać, warto pokazywać i

2:36warto generować w taki szybki, trochę szalony sposób propozycje naszych

2:41widoków. Kiedy mamy już przedyskutowane wszystkie propozycje,

2:45znowu przechodzimy do głosowania. Każda osoba ma od dwóch do trzech głosów,

2:49może zagłosować trzema głosami na jeden projekt, czemu nie. I spośród

2:54wszystkich tych projektów, które mamy na kartkach wybieramy nasze ulubione. Wybieramy jeden lub dwa, lub trzy,

3:00które najbardziej nam się spodobały, dyskutujemy o nich, zastanawiamy

3:04się co możemy dalej z nimi zrobić i oczywiście jeszcze raz możemy przeprowadzić taką sesję crazy eights,

3:10udoskonalając pewne rozwiązania, które znalazły się w

3:14tych wybranych opcjach, a możemy też po prostu na tym zamknąć nasze ćwiczenie i po

3:18prostu przejść do już dokładniejszego prototypowania, do przeniesienia tych

3:22koncepcji na prototyp cyfrowy albo dalej rozrysowanie tego prototypu

3:26papierowego. Więc to tak naprawdę, te ćwiczenia, o których tutaj mówimy,

3:31to jest tylko punkt wyjścia, to jest jeden z etapów tworzenia prototypu, ale

3:35pozwalają nam wytworzyć całą masę pomysłów, rozwiązań. Czasami

3:40trochę głupich, czasami trochę nietrafionych, ale to zawsze jest jakaś baza, z której

3:44możemy czerpać, i którą możemy poprawiać, możemy zastanawiać się dlaczego pewne

3:48rozwiązania nie są dobre i co musielibyśmy zrobić, żeby faktycznie można by

3:52było zastosować je w naszym produkcie. Więc pamiętajcie

3:57o tym, że praca nad tym, co robimy,

4:01nad produktem, to praca grupowa. I jeżeli my nie mamy pomysłu na

4:05to jak coś zrobić, to ta druga osoba może wpaść na niego, może nam podpowiedzieć. Więc

4:09czasami wystarczy porozmawiać, czasami wystarczy pokazać nasz projekt, pokazać

4:14nasz prototyp, naszą makietę drugiej osobie, żeby

4:18porozmawiać o tym, co jest dla nas problemem,

4:22gdzie widzimy jakąś ścianę

4:26i przez co nie możemy przeskoczyć. I ta druga osoba może nam na przykład od razu

4:30zaproponować jakieś rozwiązania i pomysły. A czasami warto zaproponować

4:34jakiś krótki warsztat. To mogą być króciutkie sesje tych szalonych

4:39ósemek, to może być burza mózgów, a jeżeli mamy na to czas, możliwości,

4:43zasoby i chęć na przykład klienta, to możemy zorganizować takie bardzo

4:47rozbudowane warsztaty kreatywne, na których razem będziemy tworzyć, będziemy

4:51wymyślać i będziemy rozwijać konkretne rozwiązanie.